همه ی شهر به فکر ِشب ِعیدند ولی

همه ی شهر به فکر ِشب ِعیدند ولی
من ِسرگشته کماکان به تو می اندیشم

مثل ِپروانه ی عاشق که نشیند بر گل
نو بهار است بیا و بنشین در پیشم...