💠 دو گزینه پیش روی مردم ادامه راه شهید رئیسی یا عقبگرد به دولت قبل....بخش اول💠

روزنامه کیهان / چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۳، / شماره ۲۳۶۰۵

💠 کیهان بررسی می کند: 💠

💠 دو گزینه پیش روی مردم ادامه راه شهید رئیسی یا عقبگرد به دولت قبل 💠

سرویس سیاسی: با شروع مناظرات انتخابات ریاست جمهوری 8 تیر، دوگانه ای مهم در برابر نامزدهای ریاست جمهوری قرار دارد. این دوگانه ادامه راه خدمت شهید رئیسی و یا عقبگرد به سوء مدیریت های متمادی دولت های یازدهم و دوازدهم است.

کشورمان در روزهای پیش رو با دوگانه ای مهم رو به روست و در این میان نامزدهای انتخاباتی باید مسیر و هدف خود را مشخص کرده و صراحتا به ملت ایران اعلام دارند. این دوگانه مهم دو فکر، دو مدل حکمرانی ، دو شکل از سیاستگذاری و دو مسیر کاملا جدا را مشخص می کند.

یکی از این مسیرها که به قیمت عقب گردی شدید در مسیر پیشرفت و توسعه ایران تجربه شد، مسیر سوءمدیریت، سوء توانایی و فقدان دانایی و دانش سیاسی و سیاست خارجی در دولت های یازدهم و دوازدهم بود.

تجربه این مسیر به قیمت نابودی توان صلح آمیز هسته ای کشور، توقف برنامه صلح آمیز فضائی ایران، پذیرش محدودیت های متعدد در حوزه تسلیحاتی و امتیازات دیگر نه تنها به اذعان همان دولتمردان دولت یازدهم و دوازدهم هیچ دستاوردی را به همراه نداشت که فرصت هایی طلایی برای رشد و توسعه ایران را به انتظار کرشمه و ناز غربی ها از بین برد.

ایران در طی هشت سال مدیریت خسارت بار دولتمردان دولت یازدهم و دوازدهم با بیشترین حجم افزایش نرخ نقدینگی، بالاترین حجم تورم مستمر، بالاترین آمار بیکاری، بالاترین حجم نارضایتی اقتصادی و ده ها مصداق تامل برانگیز دیگر از مدیریت مدعیان اصلاحات رو به رو بود.

از ویژگی های این دولت، فرار از پاسخگویی و احاله مسئولیت شکست هایشان به دیگر عوامل است.

دولت یازدهم در روزهای تصویب و آغاز اجرای برجام تمام مسئولیت این مذاکرات را متوجه خود دانسته و با آشکار شدن ضعف این توافق و خروج بی کیفر آمریکا از برجام، زمین و زمان را مسئول شکست های خود عنوان می کرد.

این مسیر که تمام همت خود را مصروف پروژه ای ساده لوحانه به اسم برجام کرده بود، با عدم شناخت درست از روابط بین الملل همه ظرفیت های سیاست خارجی و تجارت بین الملل ایران در سرتاسر جهان را به امید ثمر دادن برجام از بین برد.

این مسیر حتی اصول ابتدائی مذاکرات را نیز بلد نبود و در روزهایی که کشور درگیر مذاکرات هسته ای شده بود، با ترجیح منافع شخصی و جناحی بر منافع ملی و با تکرار ادعاهایی همچون خزانه خالی، دست کشور را در میز مذکرات خالی تر نشان می داد.

مسیری که بارها و بارها خود را یگانه منجی سیاست خارجی ایران معرفی کرده و از بروکسل و سعدآباد تا برجام هربار با ضرر بسیار به توان صنعتی و سیاسی کشور، شکست های خود را تکرار می کرد و هربار مفتضح تر از بار گذشته کشور را با ضرر های سنگین مواجه ساخت.

ادامه در پست بعدی.....