ﻧﮕﺬﺍﺭ ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﻧﺸﺪ

ﻧﮕﺬﺍﺭ ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﻧﺸﺪ
ﺗﻮ ﺭﺍ
ﺩﻟﺖ ﺭﺍ
ﺻﺪﺍﻗﺘﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﯾﺪﮎ ﺑﮑﺸﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺳﺮِ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ,
ﺍﺯﺳﺮِ ﻧﺒﻮﺩﻥِ ﺁﺭﺍﻣﺸﯽ
ﺁﻣﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﻏﺖ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ,
ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﻗﻟﻘﻠﮏ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻢ ﺷﺪ ,
ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻮ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﺍﺷﮏ
ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﭼﺮﺍ ﻭ ﺍﻣﺎ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺻﻼ ﺑﺮﺍﯼِ ﺭﻓﺘﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ,
ﺍﺯ ﻓﮑﺮﺵ ﻫﻢ ﺑﮕﯿﺮ
ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎﻣﺖ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼِ ﺍﻭﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺶ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼِ ﺗﻮﺳﺖ .
ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﻫﺮﺟﺎ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯿﺮﻭﺩ , ﺗﻮ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﯽ
ﺧﺎﻃﺮﺕ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻫﺴﺖ...