وی معتقد است: امروزه دختران مجرد ارزش کمتری برای ازدواج ق

وی معتقد است: امروزه دختران مجرد ارزش کمتری برای ازدواج قائل‌اند چراکه با افزایش تحصیلات هدفمندتر شده‌اند و انتظار دارند همسر آینده خود تحصیلات و موقعیت بهتری نسبت به آن‌ها داشته باشد از این رو بسیاری از اوقات دخترانی که تحصیلات بالایی دارند و از موقعیت شغلی مناسبی برخوردارند ترجیح می‌دهند تنها زندگی کنند.


وی با بیان اینکه عوامل فرهنگی و اعتقادی اثر چشمگیری در تداوم رفتارهای سنتی خانواده‌ها دارد، ادامه داد: از سوی دیگر ما در شهرستان‌ها و روستاهای کوچک پایبندی به ازدواج به هنگام را بیشتر شاهد هستیم چراکه ارزش بیشتری برای ازدواج قائل‌اند.

این روانشناس همچنین درباره اثرات ازدواج دیر هنگام تصریح کرد: اگر ازدواج دیر هنگام اتفاق افتد جنبه‌های روحی و روانی افراد را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اضطراب، استرس، تنش‌های روحی، افسردگی، پرخاشگری، گوشه‌گیری، وسواس و بدبینی را افزایش می‌دهد.
در جنبه جسمی و جنسی نیز اثرگذار است و گاها افراد را به رفتارها غیر اخلاقی وادار می‌کند چراکه ازدواج برطرف کننده نیازهای روحی، جسمی و مهمتر از همه عاطفی هرفردی است.

انزانی افزود: شرط پایداری خانواده‌ها در جوامع این است که آمادگی ذهنی، جسمی و روحی فرزندان را برای ازدواج افزایش دهند. همچنین باید در راستای ازدواج ایمن فرهنگ‌سازی شود تا اینگونه افراد در راستای اهداف فردی و اجتماعی خود موفق عمل کنند.

به گفته وی، والدین باید ابتدا فرزندان خود را بشناسند و به آن‌ها کمک کنند تا مهارت‌های اولیه نظیر مهارت‌های زندگی، مهارت‌های اجتماعی اولیه نظیر نوع مذاکره، کنترل خشم و برنامه ریزی و هدفمندی را بشناسند و به سوی ازدواج ایمن بروند.

انزانی تاکید کرد: همچنین والدین باید کمک کنند تا فرزندان ازدواج و رابطه بین والدین را ایمن ببینند، متاسفانه بدگویی والدین از یکدیگر، دعواها، اعتیاد، طلاق‌های عاطفی و... از جمله دلایلی است که اعتماد فرزندان برای ورود به ازدواج کاهش می‌دهد چراکه ترس افراد برای ازدواج با نگاه کردن به زندگی‌های آسیب دیده افزایش پیدا می‌کند.

وی معتقد است خانواده‌هایی که دارای فرزند ازدواج نکرده هستند و یا خود دختران و پسران مجرد نباید نسبت به حرف و قضاوت‌های مردم نگران باشند چراکه بلوغ در هر شخصی در زمان خاصی اتفاق می‌افتد، برخی از تیپ‌های شخصیتی هدفمندتر هستند از این رو ابتدا مایل‌اند به اهداف خود برسند سپس به ازدواج فکر کنند.


وی همچنین توصیه کرد: والدین باید با فرزندان خود صحبت کنند، به آن‌ها اجازه دهند به خلق پایدار برسند و در مرحله دوره جوانی اول که پس اتمام دوره تحصیلات و بلوغ آغاز می‌شود با یادگیری مهارت‌ها به آن‌ها کمک کنند در جمع‌هایی قرار گیرند تا با افراد متناسب با اهداف خود آشنا شوند و برای ازدواج از مشاورین و متخصصین کمک گیرند.

این روانشناس همچنین به دختران و پسران در سن ازدواج توصیه هایی داشت و گفت: از وسواس و کمال گرایی دوری کنید، در دوره‌های خودشناسی شرکت کنید تا خود و اهداف خود را بهتر بشناسید، میزان خواسته و توقعات خود را به واقعیات نزدیک کنیم چراکه هرچه از بعد اجتماعی، فرهنگی، خانوادگی و فردی به واقعیات زندگی نزدیک‌تر شویم قائدتا انتخاب‌های منطبق با احساس و منطق خواهیم داشت. از سوی دیگر اگر کمالگرایانه نگاه کنیم و خواهان تمامی ابعاد در سطوح عالی باشیم تبعات منفی خواهد داشت.


وی در انتها گفت: ازدواج همانند بذری است که دو نفر تصمیم به کاشت آن می گیرند و لازم است خاک و نور، هوا و آب مناسب به آن برسد تا در مسیر رشد قرار گیرد. همچنین باید مهارت محافظت از این بذر را بیاموزند تا شاهد جوانه زدن آن باشند