ﺩِﻟـَﻢ ﮔِﺮِﻓﺘـِـﻪ ﺍَﺳـﺖ...!
ﯾــﺎ ﺩِﻟـﮕﯿــﺮَﻡ...!
ﯾـﺎ ﺷﺎﯾَ

ﺩِﻟـَﻢ ﮔِﺮِﻓﺘـِـﻪ ﺍَﺳـﺖ...!
ﯾــﺎ ﺩِﻟـﮕﯿــﺮَﻡ...!
ﯾـﺎ ﺷﺎﯾَـﺪ ﻫَـﻢ ﺩِﻟَـﻢ ﮔﯿـﺮ ﺍَست...!
ﻧِﻤــﯽ ﺩﺍﻧَــﻢ...!
ﺍًﺻـﻼًًً ﻫﯿـچﻭَﻗـﺖ ﻓَــﺮﻕِ ﺑِﯿــﻦِ ﺍﯾﻨــﻬﺎ ﺭﺍ ﻧَﻔَﻬـﻤﯿــﺪَﻡ...!
ﻓِﻘَـﻂ ﻣـﯽ ﺩﺍﻧَـﻢ ﺩِﻟَـﻢ ﯾِـﮏ ﺟـﻮﺭﯼ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ...!
ﺟــﻮﺭﯼ ﮐِـﻪ ﻣِﺜــﻞِ ﻫَﻤﯿــﺸِـﻪ ﻧﯿــﺴـﺖ...!
ﺩٍﻟًـﻢ ﮐِـﻪ ﺍﯾﻨـﻄــﻮﺭ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ...!
ﻏُﺼِّـﻪ ﻫـﺎﯼِ ﺧــﻮﺩَﻡ ﮐِـﻪ ﻫـﯿﭻ...!
ﻏُﺼِّـﻪ ﯼِ ﻫَﻤِــﻪ ﯼِ ﺩُﻧﯿــﺎ ﻣـﯽ ﺷَـﻮَﺩ ﻏُﺼِّـﻪ ﯼِ ﻣَـن... !
شَــــب ڪہ مـــــیشـــــود. . . . گلویَـــم پُــر مـــــیشــود. . . .
پر از یڪ بُـغـض ِِ سَنگیـــڹ
بُـغضـــــے ڪہ نـــاخواستہ می ترڪَـــد و چشمــــــــانم را پــــــــــاڪ ، بــارانـے می ڪنــد. . . .
و امـــــا دلــم . . . .
دلــم پُـر میـــــشـــود از درد. . .
دردهـایـــــے پُـر از حــــرف . . .
حـرف هــایی مملـوء از درد. . .
حرف هایی ڪہ یڪ بــاره در دلـم فَوَران مے ڪننـد ،
و مڹ میمـــــانم وتیغـــے پُــراز خـــــوڹ و دستــے زخمــے ڪہ تــاواڹ عاشقــے مڹ را میدهـــد و خوابـــــے ڪہ ســـــالهاست به چشمـــانم حـــــرام شـــــده . . .