من تو را

من تو را
وقتی سکوت می کنی و با سکوتت ویرانم می کنی.
وقتی اخم می کنی و با اخمت صد بار خواستنی تر می شوی.
وقتی می خندی و با لبخندت چشمان ریزت ریزتر و گوشه های چشمت چین می خورد.
من تو را وقتی
ذهنت درگیر قسط و وام و قرضهای نداده و نگرفته ات هست و من را لابه لایشان گم می کنی.
وقتی شبها خسته از کار می آیی و فراموش می کنی یک نفر چشمش به آمدنت خشک شد.
و تو را بین گم کردن روزهای هفته، قهر و آشتی هایمان از سر دلتنگی، حتی همان لحظه هایی که به من فکر هم نمی کنی
من تو را هر سه وعده، قبل چای عصرانه، بعد غربت شبانه، در خواب و بیداری
وقتی انگشتانم گره می خورد لابه لای فر موهایت، و شاکی می شوی از پر حرفیم.
من تو را حتی وقتی رنگ موهایم، خماری چشمانم، خنده مستانه ام را نمی بینی.
تو را هر چند می بینی اما نمی بینیم.
من تو را برای خودت، برای تویی که هستی #دوست_دارم

من تو را نه برای خودم
نه به وقت دلتنگی، خستگی، بی کسی
نه برای تنهایی ام، نه برای نیاز
نه به دعا و راز و نماز
نه به شیوه و سبک تو
من تو را به شکل خودم، به دل، به هوش خودم
برای همینی که هستی #دوست_دارم

من تو رو چه بخواهی یا نخواهی #دوست_دارم