بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
برخی از دوستان گله می‌کنند که چرا پاسخ‌ هایتان مفصل است و کوتاه بنویسید، و شما با تأکید می‌ فرمایید که مفصل بنویسید!
بی‌تردید مقوله‌ بسیارمهم، نقش‌آفرین وسر نوشت‌ سازی چون ولایت و بالتبع آن تولا و تبرا را نمی‌شود در فرصت و مجال کوتاهی این چنین، مفصل و با ذکر مصادیقش توضیح داد. اما به طور کلی و تیتروار می‌توان به نکاتی اشاره نمود:
الف)- ولایت یعنی دوستی و سرپرستی. ببینید، بسیاری ممکن است سرپرست قهری باشند که هیچ محبتی ندارند و چه بسا بغض هم داشته باشند، اما پدر و مادر را می‌گویند: ولیّ فرزند، چرا که هم سرپرست هستند و هم محبت دارند.
ب)- انسان بالتبع آن که خودش کمال و غنای محض نیست و فقر مطلق است، به حکم عقل و فطرت، ولایت جو و ولایت پذیر می‌شود. خواه خود را تحت ولایت الله جلّ جلاله در آورد و خواه تحت ولایت طواغیت؛ و البته هر کدام آثار و تبعاتی دارد.
بر همین اساس، نه انسان بی‌ولایت داریم و نه انسان بدون تولا و تبرا. مؤمنین ولایت الله را می‌پذیرند و خدا آنان را از ظلمات به نور هدایت می‌کند و کفار نیز ولایت طاغوت‌ها را می‌پذیرند که آنها سبب خروج آنها از نور هدایت به ظلمات جهل و گمراهی می‌شوند.
ج)- به ولایت‌پذیری، تولّی (تولا) می‌ گویند. نقطه‌ مقابل نزدیک شدن نیز دور شدن است که به آن تبری- تبرا می‌گویند. بدیهی است که انسان به سوی هر نقطه‌ای که رود، به میزان نزدیک شدن به آن، از نقطه مقابل آن دور می‌ شود.
د)- این تولا و تبرا، ریشه در محبّت دارد. معنای محبت، رغبت و میل شدید باطنی است. دقت شود که انسان در بُعد مادی و حیات حیوانی خود، مانند سایر حیوانات دارای قوه‌ شهوت است که به امیال مادی و غریزی گفته می‌شود و در بُعد انسانی و روحانی خود، دارای حبّ است که کشش، میل و رغبت شدید باطنی اوست.
ﻫ)- در بُعد مادی و حیوانی، نقطه مقابل شهوت، غضب است، یعنی انسان یا حیوان، شهوت و میلی دارد و نسبت به هر چیزی که او را از میل و رغبتش جدا کند، یا مانع شود و یا به خطر اندازد، غضب دارد. یعنی به حدی از آن بدش می‌آید که آن را دشمن خود و خود را دشمن آن می‌داند.
موضوع فقط در حوزه اعتقادات دینی نیست، بلکه در تمامی شئون زندگی سریان دارد. مثلاً همه سلامتی تن را دوست دارند و از بیماری و سکته و سرطان بیزار هستند.
مثال شهوت و غضب در حیوان و انسان :
به شکار و شکارچی در حیوانات اشاره نمی‌ کنیم، بلکه اعضای یک گله را در نظر بگیرید. حیوان برای خودش عرصه‌ای را تعیین کرده و با آثاری که از خود باقی می‌گذارد، مرز و حدود آن را تعیین می‌ کند.(ادامه دارد...)