وما کنت ممن یدخل العشق قلبه و لکن من یبصر جفونک یعشق

وما کنت ممن یدخل العشق قلبه و لکن من یبصر جفونک یعشق

فیالیت هذا الحب یعشق مرة فیعلم ما یلقی المحب من الهجر

أنت النعیم لقلبی و العذاب له فما أمرک فی قلبی و أحلاک

عیناک نازلتا القلوب فکلها إما جریح أو مصاب المقتل

لقد دب الهوی لک فی فؤادی دبیب دم الحیاة إلی عروقی

و إنی لأهوی النوم فی غیر حینه لعل لقاء فی المنام یکون

و لولا الهوی ما ذل فی الأرض عاشق ولکن عزیز العاشقین ذلیل

نقل فؤادک حیث شئت من الهوی ما الحب إلا للحبیب الأول