من درختی بودم.

من درختی بودم.

پای تا سر همه سبز

همه سر سبز امید

همه سر مست بهار-


که به هر شاخه ی من نغمه ی

فروردین بود

و به امداد سبکپویه نسیمی

ناگاه-


برگ برگم همه رامشگر صحرا

بودند

بزم ما رنگین بود

…

آن درختم ، اما-

نیستم مست بهار

یا که سرسبز امید

دیگر ای دامن دشت !

برگ برگ تن من ، قاصد

فروردین نیست

بزم ما رنگین نیست


دیرگاهیست که روشن نکند

دختر ماه-

دشت تاریک مرا.

همه جا خاموشی است

وای تاریکی و تنهائی ،دردانگیز

است.

چه شد آن شور بهــــــــــار ؟

چه شد آن گرمی عـشــــــــــق؟



همه جـــــــــــــــا پائیز اســــــــــت


مهدی سهیلی


#عکس_پروفایل_آقا_مهران