اول اول تلنگربه خودم بعد به همه اقایون و خانمها فرقی نمیکنه !👌👌👌

خوااااااااااااااااااهشا این بازی کثیف با خانمها را تمام کنید!!!!!!!!!!!!!!!!!!
روی سختم با بزرگوارانی ست که به شکل دوست اجتماعی، همکار، همبازی بچگی، منم جای برادرتون، انسانیت و امثال این ها به زنی نزدیک می شوند. اول خطاب ها با ضمایر جمع است و نام خانوادگی، وقتی اعتماد زن جلب شد و زبانش به درددل باز شد، راه صمیمت را بیشتر هموار می کنند. خدا نکند زنی دلش دیوار موش خورده باشد، حسرت محبت و توجه شوهر به دلش مانده باشد، بی مهری دلش را به مویی بند کرده و سال ها باشد که باور کرده، بود و نبودش برای کسی مهم نیست، اتفاقا دوست دارد درددلش را برای یک مرد بگوید تا مرد حق را به او بدهد و باورش شود زیاده خواه نیست و چیزهایی که حسرتش به دلش مانده حقوق ساده یک زن است.
بعد مهربانی و مهربانی، مثلا توجه به رنگ زرد شده زن، چشم های پف کرده اش، رنگ لباس جدیدش، اینکه از صبح چیزی خورده یا نه... اینها دخل زنی که دلش برهوت کویر مصر است در خواهد آورد.
روی صحبتم دقیقا با بزرگوارانی ست که بازی را تا جاهای حساس پیش می برند و بعد یکباره بی هیچ توضیح و دلیلی گم و گور می شوند.من هزاران بار گریه پردرد زنانی را دیده ام که اینقدر به نامردی زخم خورده اند از خام دستی و اعتماد و در نهایت این پاسخ نصیبشان شده، که مادر بودنش به هرچیزی ارجح است یا طرف هرقدر با خودش کلنجار رفته دیده نمی تواند یک زندگی را خراب کند، یا مصلحت اینطور ایجاب می کند که رابطه تمام شود، یا حالا که به اصول تربیتی اش رجعت کرده دیده اصلا رابطه با زنی که هنوز پایش در ازدواج گیر است، در قاموسش نمی گنجد...
زنی که قبلا با زخمی در دل زنده بود، بعدش آبله رو، با دل و روده ای که از شکاف زخم عمیق به پهلویش بیرون ریخته، چیزی از دنیا نمی خواهد جز مرگ...
نکنید. با قلب هایی که پردرد و تنهایند این بازی کثیف را نکنید. انسان بودن کار سختی نیست... یا نزدیک نشوید یا اگر شدید یک مصداق تازه بر سیاهی و پستی دنیا نباشید.....

متاسفانه این چند سالی که وارد دنیای مجازی شدم، شاهد این بازی کثیف بودم و پای دردو دل خیلی از دوستان نازنینم نشستم ،پا به پاشون اشک ریختم و هیچ کاری از دستم برای تسکین روح و روانشون بر نیومده !!!!!! اریا درد دل واقعیم تقدیمتون 👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌👌