در مذاکرات هسته‌ای، گفت‌وگو بر سر آیندۀ مردم ایران است، و

در مذاکرات هسته‌ای، گفت‌وگو بر سر آیندۀ مردم ایران است، و از همه منفعل‌تر و ساکت‌تر مردم‌‌ ایران‌اند. این روزها شبکه‌های اجتماعی هم گویا به کما رفته است.
در آینده‌ای آرام و صلح‌آمیز، همۀ ما وقت داریم که دربارۀ عشق و شعر و والیبال و نظریه‌های فلسفی و خواص غذاها و اختلاس‌ها و احسان علیخانی و طرز تهیۀ شربت چغندر و غیب شدن دکل نفتی و هزاران موضوع دیگر بنویسیم؛
ولی این روزها تا می‌توان باید صدای خود را به گوش مسئولان رساند و از آنان خواست که مذاکرات را به نتیجه برسانند. مخالفان مذاکره و توافق، صدای خود را به گوش عالم و آدم رسانده‌اند؛
اما موافقان، منتظر معجزه‌ نشسته‌اند. چند روز بیشتر وقت نمانده است. مذاکرات به نفس‌تنگی افتاده است. هیئت ایرانی در مذاکرات، پشتیبانی اثرگذارتر از مردم ایران ندارد.
این روزها همۀ چشم‌ها به سوی مردم ایران است که چه رفتاری از خود نشان می‌دهند.
هر کس که زبانی دارد یا قلمی یا اعتباری یا مخاطبی، می‌تواند از راه اعلان موافقت با مذاکرات و توافق، در بهبود آیندۀ ایران نقشی داشته باشد. چرا دریغ می‌کنیم؟ چند روز بیشتر نمانده است.
تیم مذاکره کننده را با روش های مدنی حمایت کنیم.
به احترام ظریف بلندشوید
ﻣﺬﺍﮐﺮﺍﺕ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ .
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﺎﻓﯽ ﮐﻪ ، ﺑﯿﻦ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ
ﻭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺳﻨﮕﯿﻨﺘﺮﯾﻦ ﺿﺮﺑﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺍﺳﺮﺍﺋﯿﻞ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺗﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺳﻌﻮﺩﯼ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻫﺮﺍﺳﯽ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺭﺩﻭﻏﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻋﺰﺕ ﻣﻨﺪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻠﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺪ
ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ .
ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﻭ