من اگر نیم‌نگاهی بکنم سوی بُتی، معصیت است !!

من اگر نیم‌نگاهی بکنم سوی بُتی، معصیت است !!
تو اگر صیغه کنی جمله بتان، مرحمت است ؟

من اگر سیبی از این باغ بچینم، دزدم !!
تو اگر باغ همه غصب کنی، مصلحت است ؟

من اگر از در میخانه گذشتم، نجسم !!
تو اگر دود کنی نصف جهان، عافیت است ؟

من اگر شکوه کنم نزد خدا، کفران است !!
تو اگر تکیه زنی جای خدا، معدلت است ؟

من که در آتش حق سوخته‌ام، گمراهی است !!
تو که جز کِذب نیاموخته‌ای، منزلت است ؟

عاقبت سهم من سوخته‌جان، نیران است !!
سهم آن معدن تزویر و ریا، مغفرت است ؟