ﻭﺭﻭﺩ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ‌

ﻭﺭﻭﺩ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﮐﺮﺑﻼ‌

 

ﭘﻨﺠﻪ ﯼ ﻫﺠﺮ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﻏُﺼﻪ ﻛﯿﺴﻮﯼ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥِ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﻫﺠﻤﻪ ﯼ ﺑﺎﺩ ﺧﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺒﺮ ﺁﻭﺭﺩﻩ

ﻫﻤﻪ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥِ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﺑﻮﯼ ﺧﻮﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺍﯾﻦ ﺩﺷﺖ ﺧﺪﺍ ﺧﯿﺮ ﻛﻨﺪ

ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺧﺎﻛﯿﺴﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﺁﻩ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﺟﺪﺍﺋﯽ ﺗﻮ ﺟﺰ ﻣُﺮﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ

ﺑﯽ ﺗﻮ ﭘﺲ ﺩﺍﺩﻥِ ﺗﺎﻭﺍﻥ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﻏﺮﺑﺖ ﺩﯾﺪﻩ ﯼ ﺑﺎﺭﺍﻧﯿﺖ ﺍﯼ ﺩﻟﺨﻮﺷﯿﻢ

ﺁﺗﺶ ﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﺩﺍﻣﺎﻥِ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﻟﺸﻜﺮ ﻧﯿﺰﻩ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﻧﻜﻨﺪ

ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺟﺎﻥِ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﭼﻜﻤﻪ ﯼ ﻛﯿﺴﺖ ﻛﻪ ﻛُﻔﺮﺍﻧﻪ ﺭﺟﺰ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ

ﻧﻜﻨﺪ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ

ﻛُﺸﺖ ﺩﻟﺸﻮﺭﻩ ﻣﺮﺍ ﺁﺧﺮِ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟

ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﻬﺠﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﻜﻨﺪ ﻛﺮﺏ ﻭ ﺑﻼ‌ﺳﺖ

ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺑﺮ ﭘﯿﻜﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻛﺮﺑﻼ‌ ﮔﻔﺘﯽ ﻭ ﺑﺎﻝ ﻭ ﭘﺮ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﺍﯾﻦ ﻏﺒﺎﺭﯼ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺷﺖ ﺑﻪ ﺭﻭﯼِ ﺗﻮ ﻧﺸﺴﺖ

ﭘﯿﺸﺘﺮ ﺧﺎﻙ ﻋﺰﺍ ﺑﺮ ﺳﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻟﺤﻈﻪ ﺍﯼ ﺭﻭﺯ ﺩﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻡ ﺳﺮﺥ ﮔﺬﺷﺖ

ﺩﯾﺪﻡ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺩﻝِ ﻣﻀﻄﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺻﺤﺮﺍ ﺩﯾﺪﻡ

ﺗﻦ ﺑﯽ ﺳﺮ ﺷﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺑَﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﺩﯾﺪﻡ ﺍﺯ ﺧﯿﺮﻩ ﮔﯽ ﺗﯿﺮ ﺳﻪ ﭘﺮ ﻟﺨﺘﻪ ﯼ ﺧﻮﻥ

ﺟﺎﯼ ﺷﯿﺮ ﺍﺯ ﺩﻭ ﻟﺐ ﺍﺻﻐﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻏﺎﺭﺕ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﭘﺎﺭﻩ ﺍﮔﺮ ﻃﻮﻻ‌ﻧﯽ ﺍﺳﺖ

ﮔﺮﮒ ﺍﺯ ﺑﺴﻜﻪ ﺳﺮِ ﺩﻟﺒﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻛﻌﺐ ﻧِﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺳﻮ ﺩﻭﺭِ ﺗﻨﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ

ﺩﺳﺖِ ﺗﺎﺭﺍﺝ ﺳﺮِ ﻣﻌﺠﺮِ ﻣﻦ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﺁﺧﺮِ ﺭﺍﻩ ﺭﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ

ﺗﺎ ﻛﻪ ﺩﺍﻍ ﺗﻮ ﻧﺪﯾﺪﯾﻢ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﻢ