تقدیم به بانوان پارسی...

تقدیم به بانوان پارسی...

ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﯼ ﺑﺎﻧﻮ ...
ﺗﻮ ﺯﻧﯽ ؛ ﺯﻧﯽ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﻣﯿﺘﺮﺍ ﻭ ﺁﺗﻮﺳﺎ ، ﺑﻪ ﺩﻻﻭﺭﯼ ﮔﺮﺩﺁﻓﺮﯾﺪ ﻭﺩﻟﺒﺮﯼ ﺷﯿﺮﯾﻦ ،
ﮐﻪ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻓﺮﻫﺎﺩﯼ ﮐﻮﻩ ﮐﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯼ ،
ﺗﺎﺗﻨﺪﯾﺴﺖ ﺑﺮ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ ،
ﻧﻪ ﻣﻠﻌﺒﻪ ﺍﯼ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻋﯿﺎﺷﯽ ﺷﺒﮕﺮﺩﺍﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺴﺖ ﮐﻮﯼ ﻭ ﺑﺮﺯﻥ .
ﺗﻮ ﺯﻧﯽ ؛
ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﻥ ﺗﻬﻤﯿﻨﻪ ﺩﺭ ﺭﮔﻬﺎﯾﺶ ﺟﺎﺭﯾﺴﺖ ، ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺍﯼ ﺍﻟﺒﺮﺯ ﻭ ﭘﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﺯﻻﻟﯽ ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﯾﺶ.
ﺗﻮ ﺯﻧﯽ ؛ ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﭘﻬﻨﻪ ﺩﺷﺖ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﺖ ،
ﺳﺒﺰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺠﯿﺐ ﻭ ﻧﯿﺎﻟﻮﺩﻩ .
ﺗﻮ ﺯﻧﯽ ؛
ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺩﻡ ، ﻗﺎﻣﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﭼﻮﻥﺳﭙﯿﺪﺍﺭ ﻭ ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺑﯽ ﺭﺣﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻭ ﺩﺭﺟﻨﮕﯽ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺘﯽ ﺑﯽ ﺑﺪﯾﻞ ﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺴﺘﺮﺕ ﺗﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﯼ ﺯﻧﺎﻧﮕﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯿﭽﺴﺒﺎﻧﯽ ...
...ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺗﻮﺳﺖ ﺑﺎﻧﻮ ... ،
ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﭘﺴﻨﺪ ﻧﺎﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ...