ضحی نیستانی

سد شیاده بابل در منطقه‌ای کوهستانی و بکر در روستای شیاده، از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل، قرار دارد. این سد خاکی که بر روی رودخانه چلیم، یکی از سرشاخه‌های بابلرود، ساخته شده، علاوه براینکه نقش مهمی در تامین آب کشاورزی منطقه ایفا می‌کند، به مقصدی آرامش‌بخش برای طبیعت‌گردی و فرار از هیاهوی شهری تبدیل شده است. دریاچه پشت سد، محصور در جنگل‌های هیرکانی و تپه‌های سرسبز، منظره‌ای خیره‌کننده خلق کرده که هر بازدیدکننده‌ای را مجذوب خود می‌کند.

این سد نه‌تنها یک سازه عمرانی برای تأمین آب شالیزارهای منطقه است، بلکه با دریاچه آرام و مناظر اطرافش، بهشتی برای طبیعت‌دوستان و عکاسان محسوب می‌شود.

نام «شیاده» که از زبان محلی گرفته شده، به معنای بلندی و استواری است و به‌خوبی با هویت این منطقه‌ی جنگلی و کوهستانی همخوانی دارد. این مقصد، با فاصله نسبتا کم از شهر بابل، به‌راحتی قابل دسترسی است.

آدرس سد شیاده: استان مازندران، شهرستان بابل، بخش بندپی غربی، روستای شیاده، بر روی رودخانه چلیم.
فاصله سد شیاده تا بابل: حدود ۳۵ کیلومتر (۴۵ دقیقه با خودروی سواری)
فاصله سد شیاده تا تهران: حدود ۲۴۰ کیلومتر (۴.۵ تا ۵ ساعت با خودروی شخصی از طریق جاده هراز یا فیروزکوه)
ارتفاع سد شیاده از سطح دریا: حدود ۶۰۰ متر

تاریخچه‌ سد شیاده

ساخت سد شیاده بابل در دهه ۱۳۵۰ آغاز شد و در سال ۱۳۷۸ به بهره‌برداری رسید. این سد خاکی با هسته رسی، بر روی رودخانه‌ی چلیم (یکی از سرشاخه‌های بابلرود) و در نزدیکی روستای شیاده در بخش بندپی غربی بابل احداث شد. مهم‌ترین هدف از ساخت این سد، تامین آب مورد نیاز برای آبیاری حدود ۲۰۰۰ هکتار از شالیزارهای منطقه بود که سالانه حدود ۶ میلیون مترمکعب آب را تنظیم می‌کند.

طراحی سد با ارتفاع ۳۲.۸ متر از پی و طول تاج ۴۵۰ متر، به‌گونه‌ای انجام شد که با طبیعت جنگلی و کوهستانی منطقه همخوانی داشته باشد و کمترین آسیب را به اکوسیستم وارد کند