بیا با طعم لب هایت لبم را پونه آگین کن

بیا با طعم لب هایت لبم را پونه آگین کن
و عشق پاکمان را هم به مُهر بوسه تضمین کن

هم از شور غزل هایت بسوزان حجم غم ها را
و هم طرح نگاهم را به چشم شعله آزین کن

به تن کن دامن کُردی پر از چین چین طنّازی
برقصان چشم آهو را، هوا را غرق شاهین کن

بزن در بیستون امشب دو رکعت از غزل با دف
و فرهاد پریشان را پر از احساس شیرین کن

من و نوروز و بی سنبل تو و جادوی رقص گل
بیا و هفت سینم را به سیب گونه تزیین کن

گره خورده تمام من به زلف نسترن هایت
بیا و سرنوشتم را در این ویرانه تعیین کن