منتخبی از کتاب خدا

✍- هم بخل وترك انفاق بد است، هم انفاق ریایى. در آیه ى پیش از بخل نكوهش شد و در اینجا از بخشش هاى ریاكارانه. «یبخلون، ینفقون... رئاء الناس»

- عامل ریا، عدم ایمان واقعى به خدا و قیامت است. «رئاء الناس و لایؤمنون باللّه و لا بالیوم الآخر»

- هدف از انفاق، تنها سیر كردن گرسنگان نیست، چون این هدف با ریاكارى هم تأمین مى شود. بلكه هدف، رشد معنوى انفاق كننده نیز مى باشد. «ینفقون اموالهم رئاء الناس»

- خداوند ریاكاران را دوست ندارد. «لایحبّ كلّ مختال... والّذین ینفقون رئاء الناس»

- دل كه از خدا تهى شد، جایگاه همیشگى شیطان مى شود. «لایؤمنون باللَّه... یكن الشیطان له قریناً»
شیطان، گاهى از دور چیزى را به افراد القا و وسوسه مى كند و گاهى از نزدیك همدم آنان مى شود. مؤمنان از وسوسه ها و القائات شیطان مى گریزند، امّا آنگونه كه در آیه ى 36 سوره ى زخرف مى خوانیم: «من یعش عن ذكر الرّحمان نقیّض له شیطاناً فهو له قرین» هركه از یاد خدا رخ برتافت، شیطانى براى او برمى انگیزیم تا یار و همنشین دائمى او باشد.