شاخه را محکم گرفتن این زمان بی فایده است

شاخه را محکم گرفتن این زمان بی فایده است
برگ می ریزد...ستیزش با خزان بی فایده است

باز میپرسی چه شد که عاشق جبرت شدم؟
در دل طوفان که باشی بادبان بی فایده است

بال وقتی بکشند از کوچ هم باید گذشت
دستو پا وقتی نباشد نردبان بی فایده است

تا تو بوی زلف ها را میفرستی با نسیم
سعی من در سر به زیری بی گمان بی فایده است


تیری از جایی که فکرش را نمیکردم رسید
دوری از آن دلبر ابرو کمان بی فایده است

در منه عاشق توان ذره ای پرهیز نیست
پرت کن ما را به دوزخ امتحان بی فایده است

از نصیحت کردنم پیغمبرانت خسته اند
حرف موسی را نمیفهمند شبان بی فایده است

من به دنبال خدایی که بسوزاند مرا
همچونان میگردم اما همچونان بی فایده است...