دخترک....

دخترک....

دلگیرم ازهمه ی نبودن ها ونبودن ها ونبودن ها
دلگیرترم ازهمه ی نشدن هاونشدن هاونشدن ها
دلگیرم ازهمه ی این رفتن هاونرسیدن ها
دلگیرترم ازاین گشتن هاونیافتن ها
دلگیرم ازاین شهرپرازحیله ومکر
ازاین دنیای پرازاضطراب
دلگیرم ازاین هم نوعان دغل دوست
ازاین بشرغافل وخواب
دلگیرم ازاین کوچه های بن بست
ازاین پنجره های اهنی
دلگیرم ازاین خانه های خلوت وسرد
ازاین دلهای سیاه وسنگی
دگیرم ازاینکه میدانم این روزها
آدمیت پروازکرده ازشهرما
دلگیرم چراکه میفهمم بدنام شده اندعاشقان درگذرما
دلگیرم ازاین دریغ هاوافسوس ها
دلگیرترم ازاین غصه ها
دلگیرم ازاینکه میدانم پدری شرمنده است
دلگیرترم ازاینکه میدانم بهای عشق وپول یکی شده است
دلگیرم وغمگینم ودلشکسته
امانه من میدانم چه بنویسم نه قلم
نه من میتوانم وصف کنم دردم را
نه دفترتاب می اوردتابنویسم
پشت این دوچشم کهربا
دنیایی ازغصه خفته ارام وصبور
صاحبشان بی سروصدادورمیشود
وکم کمک میخوابددرگور
پشت این نگاه پرتب دختری میسوزد
ازاین غصه ازمادرکه ازبی پولی جان میبازد
ودخترک هیچ درتوان نداردجزدستهای دعا
جزچشمان یخ زده وسوزان
جزنگاهی که هزاران داغ داردوهزاران آه
جزدلی که دردداردفراوان
دخترک میسوزدودستهایش اغوش اسمان رامیطلبند
دخترک میداندکه شبهای زمین یک قرن درازند
دخترک پروازمیکنداوعاشق است
معشوقش اسمان رابرای خوددارد
دخترک میدانست که فقط راه اسمان برایش بازاست
فقط اغوش اسمان برایش غرق نیازاست
یک روزدخترک دست دردستهای اوپرمیکشد
ان روزدیگراوازسیاهی شب زمین خبرندارد


الهه ی آتش