يہ شبایـے تو زندگے هست ڪہ

وقتے دفتر خاطرات زندگيتو ورق ميزنے به چيزایـے ميرسے ڪہ نميدونے تقديرت بوده يا تقصيرت...
به ادمايـے ميرسے ڪہ نميدونے دردن يا همدرد...
به لحظہ هايے ميرسے ڪہ هضمش واسہ دل ڪوچیڪت سختہ و بہ دردايـــــے ميرسے ڪہ براے سن و سالت بزرگہ...
به ارزوهایے ڪہ توهم شد...
روياهايــے ڪہ گذشت....
بہ چیزایـے ڪہ حقت بود اما شد توقع...
و زخمهايـــــے ڪہ با نمـڪ روزگـار اغشتہ شد.....
و احساسے ڪہ ديگران اشتباه مے نامند...
و دست آخر دنيایے ڪہ بهت پشت ڪرده......
وبازهم انتهاے دفتر خودت ميمانے....
و زخمهـايے ڪہ روزگـار پشت هم ميزند...
و سڪوت هم دواے دردش نيست...
كـاش دنیــا مهربـان تـر بــودے.........
♡ ♡