با چشمگیر دقت ۱۰ سانتیمتری ساخت مسیریاب دقیقتر از جی پی اس با یک ساعت اتمی!
محققان توانستهاند یک سیستم موقعیتیابی را درست کنند که در محیطهای شهری قویتر و دقیقتر از GPS عمل میکند.
پریسا عباسی: محققان دانشگاه دلفت هلند، دانشگاه Vrije Universiteit آمستردام و VSL موفق شدهاند یک موقعیتیاب جایگزین که قویتر و دقیقتر از GPS است را ایجاد کنند که عملکرد آن خصوصا در محیطهای شهری بسیار بهتر است. نمونه اولیه در حال کار این سیستم که این زیرساخت جدید شبکه تلفن همراه را نشان میداد، به دقتی برابر با ۱۰ سانتیمتر دست یافت. این تکنولوژی جدید برای بکارگیری طیف گستردهای از برنامههای کاربردی پیشرفته که مبتنی بر مکان و موقعیت هستند بسیار اهمیت دارد. از جمله این برنامهها وسایل نقلیه خودران(اتوماتیک)، ارتباطات کوانتومی، و نسل بعدی سیستمهای ارتباطی سیار هستند.
امروزه بسیاری از زیرساختهای حیاتی ما بر سیستمهای ماهوارهای ناوبری جهانی مانند GPS(ایالات متحده آمریکا) و گالیله(اتحادیه اروپا) متکی است. با این حال این سیستمهای ناوبری که اساس کار آنها بر ماهوارهها متکی است، دارای محدودیتها و نقاط ضعف قابل توجهی هستند. وقتی سیگنالهای رادیویی آنها را بر روی زمین دریافت میکنیم، این سیگنالها ضعیف هستند و چون این سیگنالها توسط ساختمانها منعکس شده یا راهشان بسته میشود، موقعیتیابی دقیق امکان پذیر نیست.
کریستیان تیبریوس، هماهنگ کننده این پروژه از دانشگاه صنعتی دلفت میگوید: «این مسئله میتواند عملکرد GPS ها را در محیطهای شهری غیرقابل اعتماد کند، و اگر بخواهیم از وسایل نقلیه خودکار استفاده کنیم، این مسئله میتواند مشکل ساز باشد. همچنین در واقع شهروندان و مقامات ما برای بسیاری از دستگاههای ناوبری و اپلیکیشنهایی که اساس کار آنها مبتنی بر مکانیابی است، به GPS وابسته هستند. بهعلاوه تاکنون هیچ سیستم پشتیبانی نداشتهایم.»
پریسا عباسی: محققان دانشگاه دلفت هلند، دانشگاه Vrije Universiteit آمستردام و VSL موفق شدهاند یک موقعیتیاب جایگزین که قویتر و دقیقتر از GPS است را ایجاد کنند که عملکرد آن خصوصا در محیطهای شهری بسیار بهتر است. نمونه اولیه در حال کار این سیستم که این زیرساخت جدید شبکه تلفن همراه را نشان میداد، به دقتی برابر با ۱۰ سانتیمتر دست یافت. این تکنولوژی جدید برای بکارگیری طیف گستردهای از برنامههای کاربردی پیشرفته که مبتنی بر مکان و موقعیت هستند بسیار اهمیت دارد. از جمله این برنامهها وسایل نقلیه خودران(اتوماتیک)، ارتباطات کوانتومی، و نسل بعدی سیستمهای ارتباطی سیار هستند.
امروزه بسیاری از زیرساختهای حیاتی ما بر سیستمهای ماهوارهای ناوبری جهانی مانند GPS(ایالات متحده آمریکا) و گالیله(اتحادیه اروپا) متکی است. با این حال این سیستمهای ناوبری که اساس کار آنها بر ماهوارهها متکی است، دارای محدودیتها و نقاط ضعف قابل توجهی هستند. وقتی سیگنالهای رادیویی آنها را بر روی زمین دریافت میکنیم، این سیگنالها ضعیف هستند و چون این سیگنالها توسط ساختمانها منعکس شده یا راهشان بسته میشود، موقعیتیابی دقیق امکان پذیر نیست.
کریستیان تیبریوس، هماهنگ کننده این پروژه از دانشگاه صنعتی دلفت میگوید: «این مسئله میتواند عملکرد GPS ها را در محیطهای شهری غیرقابل اعتماد کند، و اگر بخواهیم از وسایل نقلیه خودکار استفاده کنیم، این مسئله میتواند مشکل ساز باشد. همچنین در واقع شهروندان و مقامات ما برای بسیاری از دستگاههای ناوبری و اپلیکیشنهایی که اساس کار آنها مبتنی بر مکانیابی است، به GPS وابسته هستند. بهعلاوه تاکنون هیچ سیستم پشتیبانی نداشتهایم.»
- ۱.۹k
- ۰۲ آذر ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط