روز رفتنت را خوب یادم هست،

روز رفتنت را خوب یادم هست،
و من اشک ریختم برای نبودنت ،
به یاد زمزمه های آرام بی صدائیت،
برای فراموشیت در تاریکی سردابه های زمان،
بر خاکت فریادت زدم تا که تلالو سیاه رنگ واقعیت را به خواب پریشان تیرگیها تعبیر کنم
اما
سکوت بود
و
سکوت بود
و
سکوت....
ﮪﯿـــــــﺲ..
ﺣﺎﻟـــــﻢ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﺧـــــﻮﺏ ﺧـــــــــــــــﻮﺏ

ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧــــــــﻮﺏ ﮪﺎﯾﯽ ﮐﻪ
ﻭﻗﺘـــــــــــﯽ ﻣﯿﮕﻮﯾـــﻢ
ﺧﻮﺑــــــﻢ
اشک*** ﮪﺎﯾــــــــﻢ*
ﺳﺮﺍﺯﯾـــﺮ ﻣﯿﺸــــــــﻮﺩ

ﻧﻘﺎﺏ ﺻﻮﺭﺗـــــــــﻢ ﺑﺎ
ﻗﻄــــــــﺮﻩ ﮪﺎﯼ ﺍﺷﮑــــــــــﻢ
ﺧﯿـــــــــﺲ ﻣﯿﺸـــــﻮﺩ.....

ﺍﻣــــــــﺎ ﻟﺒﺨﻨـــــــــﺪﻡ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻟﺐ ﮪﺎﯾﻢ
ﭘــــــﺎﮎ ﻧﻤﯿﺸـــــــــﻮﺩ

ﻣــــــﻦ ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺑـــــــــﻢ

ﻓﻘـــــــــﻂ ﮔﺎﮪﯽ ﺍﻭﻗـــــــــــﺎﺕ
ﻗﻠﺒـــــــﻢ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻣﯿﺴـــــــﻮﺯﺩ...