ﺗﻮ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭِ ﺑﺮﮒِ ﮔﻞ ، ﻣﻦ ، ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﮐﺎﺝ ﻫﺎ

ﺗﻮ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭِ ﺑﺮﮒِ ﮔﻞ ، ﻣﻦ ، ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﮐﺎﺝ ﻫﺎ
ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﻗﻠﻌﻪ ﻭ ﻣﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺮ ﺗﺎﺭﺍﺝ ﻫﺎ
ﺗﻮ "ﺑﯽ ﺑﯽِ " ﻋﺸﻘﯽ ﻭ ﻣﻦ " ﺳﺮﺑﺎﺯﮐﯽ " ﺑﯽ ﻫﻤﻨﻔﺲ
ﺗﻮ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﺳﺮﺥ " ﺩﻝ " ،ﻣﻦ ﺗﯿﺮﻩ ﺗﺮ ، ﺍﺯ " ﺧﺎﺝ " ﻫﺎ
ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﻃﺎﻭﻭﺳﯽ ﮐﻪ ﺯﯾﺮ ﺳﺮ ،ﭘَﺮ ﻗﻮ ﻣﯽ ﻧﻬﺪ
ﻣﻦ ﻣﺜﻞ ﺁﻥ ﻓﯿﻠﯽ ﮐﻪ ﺯﺧﻤﯽ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﺎﺝ ﻫﺎ
ﺗﻮ ﯾﮏ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﻭ ﻣﻦ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﭘﯿﺮ،ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻧﺖ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﺎﺝ ﻫﺎ
ﻣﻨﺼﻮﺭ،ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺩﻡ ﻧﺰﺩ
ﺍﯾﻨﮏ ﻣﻨﻢ ﺑﺮ ﺩﺍﺭِ ﺗﻮ ﺭﺍﺿﯽ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﻼﺝ ﻫﺎ
ﻣﺤﺾ ﺍﺭﺍﺩﺕ ﺗﺎ ﮐﻤﺮ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﺧﻢ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ
ﻣﯽ ﺍﻓﺘَﺪَ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻭﻗﺖ ﻋﺒﻮﺭﺕ ﺗﺎﺝ ﻫﺎ
ﻫﺮ ﮐﺲ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺣﺎﺟﺘﯽ ﺭﻭ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺑﺮ ﻗﺒﻠﻪ ﺍﺵ
ﻣﻦ ﺭﻭﺑﺮﻭﯾﺖ ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﻢ ﺩﺭ ﺻﻒ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﻫﺎ