ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﯼ ﻋﺸﻘﻢ ،ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ

ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﯼ ﻋﺸﻘﻢ ،ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ
ﻓﺮﺍﻗﺖ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﻫﺮ ﺩﻡ، ﮐﻨﺪ ﺑﯿﻤﺎﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺁﺭﺍﻡِ ﺟﺎﻥِ ﻣﻦ ،ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻫﺴﺘﻢ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﻦ ﺍﻣﺸﺐ ،ﭼﻮ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺳﺨﺖ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭﻡ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﺧﻮﺍﺑﯽ ، ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺁﺭﺍﻡ ﺗﺎ ﻓﺮﺩﺍ، ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺩﯾﺪﺍﺭﻡ
ﻣﯿﺎﻥ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ ﺑﻐﻀﯽ، ﺩﻝ ﻣﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺯ ﺗﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﯽ ﺗﻮ ، ﺯ ﻓﮑﺮﺵ ﻧﯿﺰ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ
ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ،ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﯾﻢ
ﻧﮕﺮ ﺑﺮ ﺗﻠﺨﯽ ﺍﻡ ﺑﯽ ﺗﻮ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻡ
ﭼﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﮔﺮ ﺳﺤﺮ ﻣﯿﺸﺪ، ﺩﻟﻢ ﺑﯽ ﺗﺎﺏ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ
ﻧﻮﺍﺯﺵ ﮐﻦ ﻣﺮﺍ ﻫﺮ ﺩﻡ، ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﯿﻤﺎﺭﻡ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻗﺴﻢ ﻋﺸﻘﻢ ،ﮐﻪ ﺑﯽ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻣﯿﻤﯿﺮﻡ
ﻧﺒﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﯿﺰﺍﺭ ﻭ ﺩﻟﮕﯿﺮﻡ