ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ !

ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ !
ﺗﻮ ﻧﻪ ﺩﻟﺖ ﺷﮑﺴﺘﻪ
ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺭﻓﺘﻪ
ﻻﺑﺪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ؟
ﺍﻭ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﺩﻝِ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩ
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ:
ﺍﻭ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﺍﺻﻼ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺍﻭ ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﺑﻮﺩ ... ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺗﺎ ﻧﻔﺴﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻨﺪ
ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺟﺎﻧﻢ ...
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯽ ﭘﺲ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻧﺠﻮﺍﻫﺎﯼِ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ؟
ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﮔﻮﺵ ﻫﺎﯼِ ﺗﻮ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭِ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ
ﺗﻘﺼﯿﺮﯼ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﯼ ... ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮔﺎﻫﯽ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﯽ ﺭﺍﻫﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ
ﺍﻣﺎ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ ﺟﺎﻧﻢ ...
ﺁﻧﮑﻪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺍﺻﻼ ﺩﻝ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺻﻼ ﭘﺎﯼِ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺁﻧﮑﻪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﻧﺒﺎﻝِ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ
ﺧﻠﻮﺕ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﺪ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺭﺍ
ﺁﻧﮑﻪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺻﺪﺍﯼِ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺭﻗﺼﺎﻧﺪ
ﭘﺲ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ... ﻟﺒﺨﻨﺪﺕ ﺭﺍ ﺭﻭﯼِ ﺻﻮﺭﺗﺖ ﺑﻨﺸﺎﻥ
ﺁﺏ ﻭ ﺟﺎﺭﻭ ﮐﻦ ﺭﺍﻫﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻗﺪﻣﻬﺎﯾﺘﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﯿﺪ
ﻭ ﺑﻪ ﺧﻠﻮﺗﺘﺎﻥ ﺑﺮﺳﯿﺪ
ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮ ﻭ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﮕﻮ
ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺩﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻋﻤﺮﯼ
ﺑﺮﺍﯼِ - ﺍﻭ - ﯼِ ﻗﺼﻪ ﻋﺎﺷﻘﯽ ﮐﻨﺪ ﺭﺍ
ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﮑﻨﺪ ... !!
ﻋﺎﺩﻝ ﺩﺍﻧﺘﯿـﺴــــﻢ