ا دلت

اﻭﻟﻴـــــڹ ﺭﻭﺯے ڪہ ﻋــــﺰﻳــــــــــﺰِ دلتــــــــــ ﺷـــــﺪﻡ ﺭﺍ ..
ﻻ ﺑـہ ﻻے ﻋﻤﻴـــــــــــــــﻖ تریڹ صفحہ ی ﻗﻠــــــــــﺒـﻢ
ﺧُﺸڪاﻧـﺪﻡ ..
ﻳﺎﺩِ ﺁڹ ﺭﻭﺯ ﻫﺎ بہ ﺧﻴـــــﺮ ..
ﻫــــــــــﺮ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﺧــــــــــﺪﺍ ﻣﺮﻭﺭ می ڪـــــرﺩﻡ ﺗـــــﻮ ﺭﺍ ..
ﻭ ﻫـــﺮ ﺭﻭﺯ تڪﺮﺍﺭِ ﺍیڹ ســـــوﺍڸ ڪہ ﺗـــــﻮ ﭘـــــﺎﺩﺍﺵِ ڪـــﺪﺍﻡ ڪاﺭِ ﺧـــــﻮبہ منی..!!!
ﺍﻳـــــڹ ﺭﻭﺯ ها..
ﻫـــــﺮ ﺭﻭﺯ .. ﺑﺎ ﺧــــــﻮﺩﻡ ﻣـــــﺮﻭﺭ می ڪنـــــم .. ﺗــــــــــﻤـﺎﻡِ ﺯﻧـــــﺪگی ﺍﻡ ﺭﺍ ..
ﻭ ﺣﺎﻻ شڪ ﻧـﺪﺍﺭﻡ ڪہ ﺗـــــﻮ ﺗﺎﻭﺍڹ یڪ ﮔﻨـــــﺎﻩِ ﻧﺎﺑﺨﺸــــــــــﻮﺩنی هستی..!!!
ﺧـــــﻮﺩﻡ ﻫـﻢ نمی دﺍﻧـــــﻢ ﮔﻨﺎﻫـﻢ چیستــــــــــ .. ﻓﻘﻂ ﻓﻬﻤﻴـﺪﻩ ﺍﻡ ڪہ ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮﺩنیستــــــــــ ﺍﻧـــــگاﺭ ..
ﭼـــــﺮﺍ نمی ﺑﺨﺸـﺪ ﻣـــــﺮﺍ .. خــــــــــدا ..؟!!
ﭼـــــﺮﺍ تــــــــــماﻡ نمی شـوﺩ ﺣﺲِ ﺧﻮﺍستڹﺗـــــﻮ ..؟!!
ڪاﺵ ﺑـــــﮕﺬﺭﺩ ﺧـــــﺪﺍ ﺍﺯ ﻣــــــــــڹ..
ﺩﻟـﻢ ﺑﺮﺍے یڪ ﺣﺎڸ ﺧﻮبــــــــــ تنگــــــــــ ﺍستــــــــــ ..
می شـــــﻮﺩ یڪ ﺭﻭﺯ ﺻﺒـــــﺢ، ﺗـــــﻮ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ڪـــــﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷـــــﻢ ..؟!
ﺧـــــﺪﺍ ﺗـــــﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣـــــڹ ﮔﺮفتــــــــــ..
ڪا ﺵ ﻳﺎﺩِ ﺗـــــﻮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﮕﻴـــــــــــــــﺮﺩ.....