ﮐﻔﯿﺘﻮ ﺑﭙﻮﺵ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻦ ﮐﻦ

ﮐﻔﯿﺘﻮ ﺑﭙﻮﺵ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﺗﻦ ﮐﻦ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻡ ﺑﺒﺮﻣﺖ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺟﺮﺍﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﺩﻭﺭ
ﺑﺰﻧﯽ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﭼﻨﺪ ﭼﻨﺪﻩ ﺷﻬﺮ
ﺗﻮ ﺑﻌﺪ ﺑﺸﯽ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻤﻪ ﭘﺮﮐﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻦ، ﻫﻤﻮﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ ﯾﻪ ﻭﻗﺘﯽ
ﺳﺮﺣﺎﻝ ﻭ ﺳﻨﮓ ﺳﻔﺖ ﺑﻮﺩ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ
ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ ﺭﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺴﺎﺏ
ﺭﻭﺯﺍﺷﻢ ﻣﺜﻠﻪ ﻫﻤﻪ ﺣﺘﯽ ﺭﻭﺯ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺳﺎﻝ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺘﻨﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻣﺸﺘﯽ
ﺭﻓﯿﻖ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﺶ، ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﯽ ﮔﺸﺘﯿﻢ
ﻭ ﺩﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﺶ ﺑﺎ ﺯﺧﻤﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ
ﻭﻟﯽ، ﺧﻮ ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺷﺖ ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ
ﻏﺼﻪ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﻪ ﻗﺼﻪ ﻫﺎﺳﺖ
ﻣﺎ ﺧﻮﺷﯿﻢ ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺭﻩ ﺭﻭ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ
ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺷﺪ ﺗﯿﻤﺎﺭ ﻭ ﺑﯿﺪﻝ
ﮐﻪ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﺵ ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﻪ ﮔﺮﮒ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﺩﯾﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﺭﻭﺯﺗﻮ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﺗﺨﻤﯽ ﺳﭙﺮﯼ
ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﺧﺘﯽ ﺑﺒﺮﯼ
ﺍﻭﻥ ﻣﻐﺰﺗﻮ ﻣﯿﮕﺎﺩ ﻣﺜﻞ ﺳﮓ ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﯽ
ﺗﻮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﺳﺨﺘﻮ ﻣﯿﺘﻮﻧﯽ
ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺩﯾﺪﯼ ﺗﻮﯾﯽ ﻭ ﮐﻤﯽ ﻣﺎﯾﻪ ﺗﻮ ﺟﯿﺐ
ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﻤﯿﺮﺳﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﻣﺎﯼ ﮐﻮﭼﯿﮏ
ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮔﻔﺖ ﺩﻭ ﭼﯿﺰﻭ ﯾﺎﺩ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮ
ﺍﻣﯿﺪ ﺑﺪﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﺵ ﺑﯿﻼﺥ ﭘﺲ ﺑﮕﯿﺮ
ﯾﺎﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻧﺎﺷﺘﺎ ﻧﺮﯾﻨﯽ
ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﻣﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺁﺷﻨﺎ ﻧﺒﯿﻨﯽ
ﻧﻪ ﺣﺴﺸﻮ ﺩﺍﺭﯼ ﻧﻪ ﺣﺎﻝ ﻓﮏ ﺯﺩﻥ
ﺗﻮ ﺧﻮﺩﺕ ﭘﯿﺞ ﻣﯿﺸﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﺁﺭﻩ ﻣﺜﻼ
ﺣﺮﻓﺎﺕ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮﯼ ﻏﻢ ﻣﯿﺪﻩ
ﺗﻮ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﻢ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺩﯾﮕﻪ ﮔﻨﺪﯾﺪﻩ
ﻫﻨﻮ ﺑﺎﻻ ﺳﺮﺕ ﮔﺮﻣﺎﺷﻮ ﺩﺍﺭﯼ
ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺩﻝ ﺧﻮﺷﯿﺎﺷﻮ ﺳﯿﺮﯼ ﭼﻨﺪ ﻣﯿﺪﻩ
ﮔﺮﮒ ﺑﺎﺵ ،
ﻣﺜﻞ ﻣﻦ
ﻣﺜﻞ ﺑﺒﺮ
ﻣﺜﻞ ﺟﻐﺪ ﺗﻮ ﭘﺮﺳﻪﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ
ﻣﺜﻞ ﺳﻨﮓ ﺗﻮ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎﯼ ﺳﺨﺖ ﺗﻮ ﻋﺮﺻﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﮓ
ﻧﻌﺮﺗﻮ ﺑﺬﺍﺭ ﺗﻮ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﻭ
ﺑﺸﮑﻦ ﺭﺩ ﺷﻮ ﺣﺘﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﻮ
ﺩﻝ ﻧﺒﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺶ ﺗﻠﺨﯿﻪ
ﻣﯿﺸﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﺗﺨﻠﯿﻪ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺎﺕ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺭﻭ ﺗﻨﺖ
ﺭﻭ ﺯﺧﻤﺎﺗﻢ ﻧﻤﮏ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﻪ
ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪﯼ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺑﭽﯿﻨﯽ
ﻭﺍﺳﻪ ﺑﻌﺪ ﺯﻧﺪﮔﯿﺘﻮ ﺗﻮﯼ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺒﯿﻨﯽ
ﻣﯿﺸﻪ ﺷﺐ ﻣﯿﺸﻪ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﺸﻪ ﻓﺮﺩﺍ
ﺗﻮ ﻣﯽﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﻧﻬﺮﻭ ﮐﻨﯽ ﺩﺭﯾﺎ
ﻫﻪ ﺷﺪﯼ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﺩﻣﺖ
ﺑﺒﯿﻦ ﺗﻮ ﺭﻭﯾﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮔﻤﻪ