ﯾﮑﺒﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﻬﺮﺍﻥ - ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺷﺪﻡ ...

ﯾﮑﺒﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺗﻬﺮﺍﻥ - ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺷﺪﻡ ...
ﺯﯾﺒﺎ ﻭ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﺎﺯ !
ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺻﺪﺍﯼ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺗﺎﺭ ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ،
ﻣﻮﻫﺎﯼ ﻗﻬﻮﻩ ﺍﯼ
ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰﯼ ﻣﯿﺰﺩ ﮔﺎﻫﯽ
ﻭ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺳﺒﺰ
ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺎﯾﻢ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﮔﺎﻩ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻡ
ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﻫﻮﺍ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ
ﺩﺧﺘﺮ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺩﺍﺷﺖ ... ﻣﻦ ﻫﻢ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ
ﺷﺎﯾﺪ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﺪﯾﺪﻣﺶ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻫﯿﭻ ﮐﺠﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﮐﺠﺎ ﺁﺑﺎﺩ !
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﻡ ..
ﻭﻟﯽ ﻫﻤﺎﻥ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺑﻮﺩ ... ﮐﻮﺩﮐﯽ ﯾﻌﻨﯽ : ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﺴﺘﻪ