پاینده ایران

پاینده ایران

ﮔﻮﺵ ﮐﻦ ﺍﯼ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺯﻣﯿﻦ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ
ﺑﺎ ﺗﻮ ﮔﻮﯾﻢ ﻣﻦ ﮐﻪﺍﻡ ؟ﺍﯾﺮﺍﻧﯽﺍﻡ
ﺣﺎﻓﻆ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻧﯽﺍﻡ
ﮐﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﺮﮐﯽ ﺧﺮﻡ ؟
ﺩﻭﺩﻣﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺗﺶ ﻣﯽﺯﻧﻢ
ﮐﺲ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺭﺷﺘﯽ ﺍﻡ ﻣﻦ ، ﺑﯽ ﺑﺨﺎﺭ ؟
ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ ﻣﻦ ﮐﺸﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺍﺭ
ﮐﺲ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺟﻨﻮﺑﯽ ، ﻻﻑ ﺯﻧﻢ
ﺑﯽ ﺩﺭﯾﻎ ﺍﻭﺭﺍ ﮔﺮﺩﻥ ﻣﯽﺯﻧﻢ
ﮐﺲ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺷﯿﺮﺍﺯﻡ ﻭ ﺧﺎﻟﯽ ﺯ ﺟﺎﻥ ؟
ﮔﺮﺩﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﻢ ، ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﭘﺮ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﯼ ﻋﺮﺏ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺧﻠﯿﺞ ﭼﺸﻢ ﺩﻭﺧﺘﯽ
ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻐﺰﺕ ﭘﻬﻦ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﯽ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻦ ﺁﺭﺷﻢ
ﯾﺎ ﭼﻮ ﮐﺎﻭﻩ ﮔﺮﺯ ﺑﺮ ﻣﻐﺰﺕ ﮐﺸﻢ
ﺩﺧﺘﺮ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻧﯽﺍﻡ
ﺁﻧﮑﻪ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺷﯿﺮ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽﺍﻡ
ﺍﺯ ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﺗﺎ ﮐﯿﺶ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺁﺫﺭﯼ ، ﺧﺎﮎ ﺳﺘﺎﺭﺧﺎﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﻦ ﯾﮑﯽ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻣﯿﺮﺯﺍ ﮐﻮﭼﮑﻢ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺶ ﭼﮑﻢ
ﻣﻦ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺯﺍﺩﻩﺍﯼ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ ﺑﻬﺎﺭ
ﭘﺸﺖ ﺯﯾﻨﯽ، ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﺨﺘﯿﺎﺭ
ﺗﻮ ﮔﻮﯾﯽ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﮐﻮﻩ ﺁﻣﺪﻡ ؟
ﻣﻦ ﺯ ﺍﻟﺒﺮﺯﻡ ، ﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺁﻣﺪﻡ
ﮔﺮﻣﯿﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﭼﻮﻥ ﮐﺮﻣﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
ﺷﻬﺪ ﮔﻞ ﭼﻮﻥ ﮔﺰ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻧﻢ ﮐﻪ ﻋﺮﺍﻗﯽ ﺧﻮﺍﺭ ﮐﺮﺩ
ﯾﮏ ﺗﻨﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺳﯽ ﭘﯿﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ
ﻣﻦ ﺯ ﺍﯾﺮﺍﻧﻢ ﺯ ﻧﺴﻞ ﺁﺭﯾﺎ
ﺩﯾﻦ ﻣﻦ ﺯﺭﺗﺸﺖ ، ﺩﯾﻦ ﮐﺒﺮﯾﺎ
ﻣﻦ ﭼﻮ ﺭﺳﺘﻢ ﺩﯾﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﻥ ﮐﺸﻢ
ﺩﺷﻤﻦ ﺧﺎﮐﻢ ﺭﺍ ﻣﻦ ﻣﯽﮐﺸﻢ