بسم الله الرحمن الرحم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
و اساساً میان دوست و دشمن فرقی نگذاریم و همه را در یک صف ببینیم. وگرنه کسی دلش برای به جهنم رفتن یزید، شمر،خولی و عمر سعد نسوخته است.
اهل عذاب و جهنم : بیتردید هدایت در سایهای از ابهامها، تردیدها، شایدها و اگرها محقق نمیگردد. این طور نیست که خداوند متعال فرموده باشد که بهشت و جهنمی هست، اما شما نمیتوانید بفهمید که چه کسانی اهل جهنم هستند و چه کسانی اهل بهشت؟ خب اگر اینطور باشد که مردم نمی فهمند از چه کسانی تبعیت و پیروی کنند و از چه کسانی دوری کنند یعنی بیهویت کردن تولا و تبرا، که اساس اسلام است؟ میخواهند مردم نفهمند با چه کسانی دوست و با چه کسانی دشمن باشند؟ اما خداوند علیم و حکیم، در مقام روشنگری برای هدایت، به صراحت تمام و مکرر، صفات و ویژگی های اهل بهشت و اهل جهنم را توصیف نمود تا قابل تشخیص باشمد. به عنوان نمونه، فرمود: وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا - و هر كس مؤمنى را به عمد بكشد و آن را حلال شمرد، كيفر او جهنم است كه جاودانه در آن باشد، و خداوند بر او خشم گيرد و او را از رحمت خود دور سازد و براى او عذابى بزرگ فراهم نمايد.(سوره نساء آیه 93)
پس، در این آیه به صراحت بیان شده که کیفر قتل عمد مؤمن، نه تنها جهنم، بلکه خلود در آن است؛ تصریح شده که خدا به آنان غضب دارد و لعنت میکند.
حال یکی نظاره میکند که چگونه یک عده کافر و وحشی، مؤمنانی چون امام حسین، حضرت عباس، حضرت علی اکبر و میکشند، مُثله میکنند، سر میبرند و بعد بگوید:حالا شاید اینها به جهنم واصل نشوند، شاید توبه کردهاند، شاید نباید آنها را ملعون - دور از رحمت الهی دانست و ...!
رحمت و توبه : بله، رحمت خدا واسعه است و توبه را نیز میپذیرد، اما رحمت چیست و توبه کدام است؟ آیا این است که سر امام حسین علیه السلام را از بدن جدا کند، بعد سر سفره بنشیند و با شادی تا بلغت الحلقوم بخورد، و بعد بگوید: استغفروا الله ؟ این که مسخره کردن است، نه توبه. اگر چه آنها تا همین حد نیز نکردند. پس لزومی ندارد که ما نگران توبه آنها باشیم.
کدامشان برگشتند، کدامشان توبه و استغفار کردند؟ بله، حرّ فرمانده سپاه دشمن بود، به همراه پسرانش، متوجه شد که فریب خورده و خطا کرده است، برگشت توبه یعنی بازگشت و اقدام به اصلاح. خدا هم پذیرفت. نه تنها توبه او و پسرانش را قبول کرد،(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
و اساساً میان دوست و دشمن فرقی نگذاریم و همه را در یک صف ببینیم. وگرنه کسی دلش برای به جهنم رفتن یزید، شمر،خولی و عمر سعد نسوخته است.
اهل عذاب و جهنم : بیتردید هدایت در سایهای از ابهامها، تردیدها، شایدها و اگرها محقق نمیگردد. این طور نیست که خداوند متعال فرموده باشد که بهشت و جهنمی هست، اما شما نمیتوانید بفهمید که چه کسانی اهل جهنم هستند و چه کسانی اهل بهشت؟ خب اگر اینطور باشد که مردم نمی فهمند از چه کسانی تبعیت و پیروی کنند و از چه کسانی دوری کنند یعنی بیهویت کردن تولا و تبرا، که اساس اسلام است؟ میخواهند مردم نفهمند با چه کسانی دوست و با چه کسانی دشمن باشند؟ اما خداوند علیم و حکیم، در مقام روشنگری برای هدایت، به صراحت تمام و مکرر، صفات و ویژگی های اهل بهشت و اهل جهنم را توصیف نمود تا قابل تشخیص باشمد. به عنوان نمونه، فرمود: وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا - و هر كس مؤمنى را به عمد بكشد و آن را حلال شمرد، كيفر او جهنم است كه جاودانه در آن باشد، و خداوند بر او خشم گيرد و او را از رحمت خود دور سازد و براى او عذابى بزرگ فراهم نمايد.(سوره نساء آیه 93)
پس، در این آیه به صراحت بیان شده که کیفر قتل عمد مؤمن، نه تنها جهنم، بلکه خلود در آن است؛ تصریح شده که خدا به آنان غضب دارد و لعنت میکند.
حال یکی نظاره میکند که چگونه یک عده کافر و وحشی، مؤمنانی چون امام حسین، حضرت عباس، حضرت علی اکبر و میکشند، مُثله میکنند، سر میبرند و بعد بگوید:حالا شاید اینها به جهنم واصل نشوند، شاید توبه کردهاند، شاید نباید آنها را ملعون - دور از رحمت الهی دانست و ...!
رحمت و توبه : بله، رحمت خدا واسعه است و توبه را نیز میپذیرد، اما رحمت چیست و توبه کدام است؟ آیا این است که سر امام حسین علیه السلام را از بدن جدا کند، بعد سر سفره بنشیند و با شادی تا بلغت الحلقوم بخورد، و بعد بگوید: استغفروا الله ؟ این که مسخره کردن است، نه توبه. اگر چه آنها تا همین حد نیز نکردند. پس لزومی ندارد که ما نگران توبه آنها باشیم.
کدامشان برگشتند، کدامشان توبه و استغفار کردند؟ بله، حرّ فرمانده سپاه دشمن بود، به همراه پسرانش، متوجه شد که فریب خورده و خطا کرده است، برگشت توبه یعنی بازگشت و اقدام به اصلاح. خدا هم پذیرفت. نه تنها توبه او و پسرانش را قبول کرد،(ادامه دارد...)
- ۹۶۹
- ۲۰ مرداد ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط