ﺁﻱ ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ

ﺁﻱ ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻱ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻱ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﭘﻴﺮﻣﺮﺩﻱ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺵ ﺑﺎ ﺭﻳﺶ ﺳﭙﻴﺪ
ﻭ ﻋﺒﺎﻱ ﺳﻴﺎﻩ
ﺑﺎ ﻟﻬﺠﻪ ﺍﻱ ﻏﺮﻳﺐ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﻋﺮﺏ ﻭ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻲ ﺳﺮﺩ ، ﻧﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﮕﻮ ، ﺑﻪ ﮔﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﻧﺮﻭ
ﮔﻮﺭﺳﺘﺎﻥ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻱ ﺩﻫﺎﻥ ﻫﻴﭽﻜﺲ ﻧﺰﻥ
ﻭﻋﺪﻩ ﻱ ﺗﻮﺧﺎﻟﻲ ﻧﺪﻩ
ﻧﻔﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﻫﺎ ﻧﻴﺎﺭ
ﻧﺎﻧﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺳﻔﺮﻩ ﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻗﻲ ﺑﮕﺬﺍﺭ
ﺍﺯ ﺁﺏ ﻭ ﺑﺮﻕ ﻣﺠﺎﻧﻲ ﻧﮕﻮ
ﺍﺯ ﺗﻼﺵ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﮕﻮ
ﺍﺯ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻲ ﻭ ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻲ ﺑﮕﻮ
ﺍﺯ ﺗﻌﻬّﺪ ﻛﻮﺭ ﻧﮕﻮ
ﺍﺯ ﺗﺨﺼﺺ ﻭ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺷﻮﺭ ﺑﮕﻮ
ﺁﻱ ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ ! ﺁﻱ ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ !
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻱ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻱ
ﺑﺎ ﺷﺎﺩﻱ ﺑﻴﺎ ، ﺑﺎ ﺷﺎﺩﻱ ﺑﻴﺎ ،
ﺑﺎ ﭼﺎﺩﺭ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﺗﺤﺠﺮ ﻭ ﺭﻳﺶ ﻧﻴﺎ
ﺑﺎ ﺁﻭﺍﺯ ﻭ ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﻭ ﺭﻧﮓ ﺑﻴﺎ
ﺑﺎ ﺗﻔﻨﮓ ﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﻛﻮﭼﻚ
ﻧﻴﺎ
ﺑﺎ ﮔﻞ ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﻭ ﻛﺘﺎﺏ ﺑﻴﺎ
ﺍﺯ ﺗﻘﻮﻱ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻭ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻧﮕﻮ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﺻﻠﺢ ﻭ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﺑﮕﻮ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ، ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﮕﻮ
ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺯ ﺑﮕﻮ
ﺩﻟﻬﺎﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺴﻴﻢ ﺁﺷﺘﻲ ﺑﺪﻩ
ﺑﺎ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺁﺷﻨﺎﻳﻤﺎﻥ ﻛﻦ
ﺑﻪ ﻣﺎ ﺷﺄﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯ
ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩ ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺖ
ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ ! ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ !
ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻱ ، ﺑﺮ ﻗﻠﺐ ﻫﺎﻱ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺎ ﻗﺪﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭ
ﻣﻬﺮﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻟﻬﺎﻱ ﻣﺎ ﺑﻴﻔﻜﻦ ، ﺗﺎ ﺁﺯﺍﺩﮔﻲ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎ ﺑﺠﻮﺷﺪ
ﻭ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺗﺎﺧﺖ ﻧﺰﻧﻴﻢ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺲ ﻳﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻧﻔﺲ
ﻋﺰﻳﺰﺗﺮﻱ
ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﺁﺯﺍﺩﻱ ﻳﻚ ﻧﻌﻤﺖ ﻧﻴﺴﺖ ، ﻳﻚ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺍﺳﺖ
ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯ ﻛﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮ
ﺁﺳﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺁﺷﻨﺎ ﻛﻦ ، ﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﻴﺰ
ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﻧﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ،
ﺍﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ ! ﺍﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺗﺮﻳﻦ !
ﻣﺎ ﺑﻪ ﻭﺳﻌﺖ ﻳﻚ ﺗﺎﺭﻳﺦ ، ﺍﺯ ﺗﻮ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻢ
ﻫﺎﻥ ﺍﻱ ﺁﺯﺍﺩﻱ !
ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻱ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻱ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎ
ﺗﺎ ﺑﺮ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﮔﺮﺩﻥ ﻧﺰﻧﻴﻢ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻛﻨﺪ ﺗﺎﺭﻳﺦ ، ﻧﮕﺬﺍﺭﻳﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﺑﺪﺯﺩﻧﺪ
ﺁﺧﺮ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻲ !
ﺁﺧﺮ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻲ ! ﺑﻬﺎﻱ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﻱ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻙ ، ﺧﻮﻥ ﻫﺎﻱ ﺧﻮﺑﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﻬﺎﻱ ﺗﻮ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻬﺎﻱ ﺩﻧﻴﺎﺳﺖ
ﭘﺲ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ !
ﭘﺲ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎ !
ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺑﻴﺎ !