نمازهایم اگر "نماز" بود ڪه موقع سفر، ذوق نمی ڪردم از شڪست

نمازهایم اگر "نماز" بود ڪه موقع سفر، ذوق نمی ڪردم از شڪسته شدنش!

نمازهايم اگر نماز بود ڪه رڪعت آخرش این قدر ڪیف نداشت!

اگر نمازهایم نماز بود،
ڪه اول وقت نمی خواندمش، برای این ڪه، خود را "خلاص" ڪرده باشم...

اگر نمازهایم نماز بود
ڪه تبدیل نمی شد به نمایش پانتومیم برای نشان دادن آدرس شارژر گوشی...

اگر نمازم نماز بود،
که تبدیل نمی شد به یک فرصت طلایی برای خلق ایده های بڪر!! تبدیل نمی شد به مناسب ترین زمان تحلیل رفتار فلان همڪار! تبدیل نمی شد به ماشین حساب!!

نه.
نمازهایم"نماز" نیست.

اگر نماز بود، یک "ڪارواش قوی" می شد و با فشار می شست از دلم همه ی سیاهی ها را، لڪه ها را، پلشتی ها را.

اگر نماز بود، می شد "کیمیا" و مس وجودم را تبدیل می کرد به طلا...

اگر نمازم نماز بود،
می شد پل، می شد پناهگاه، می شد دارو، می شد مرهم، می شد درمان،می شد شاه کلید، می شد میعادگاه، می شد دانشگاه....


خدایا! این روزها که درهای آسمانت را سخاودتمندانه باز کرده ای،
من از تو فقط یک چیز می خواهم.

بر من منت بگذار و ڪاری ڪن نمازهایم، "نماز" شود....فقط همین.
ممنونم خدا...