بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
قرآن مجید،کتابی است که از سوی پروردگار عالم، به آخرین پیامبرش حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و آله، برای هدایت بندگانش نازل شده است، لذا سراسر علم، معرفت، حکمت، تذکر، بشارت و انذار می‌باشد؛ اما در سوره اسراء، دستور العمل‌هایی را برای سعادت فردی و اجتماعی انسان و رستگاری در آخرت بیان نموده است.
این دستورالعمل‌ها، از نوع احکام فقهی مانند: نماز، تلاوت قرآن کریم، روزه، حجّ، جهاد و انواع زکات‌ها نمی‌باشند، بلکه تماماً اخلاقی اتخاذ مواضع و رفتاری می‌ باشند.
بدیهی است که هر مسلمانی باید آنها را با دقت و توجه لازم، مکرر بخواند و یقین داشته باشد این نقشۀ راه سعادت است و در رعایت آنها بکوشد.
لَا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَخْذُولًا - با الله، إله دیگر قرار مده که در دنیا و آخرت، نکوهیده و پست و بی یار و یاور شوی بنشینی.(22)
الف) - اولین دستور برای رشد و کمال انسان، همان توحید است و موحد بودن، مستلزم شریک نگرفتن برای اوست. برخی گمان دارند که إله و معبود دیگر، یعنی کسی بتی را نیز بپرستد یا از طاغوتی اطاعت نماید، اما فرمود که برخی، هوای نفس خود را إله قرار می‌ دارند.
وَقَضَى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا - پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكی كنيد، هر گاه يكی از آنها - يا هر دو آنها - نزد تو، به سن پيری برسند كمترين اهانتی به آنها روا مدار، و بر آنها فرياد مزن، و گفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه به آنها بگو.(23)
ب) - در آیۀ پیشین، به اولوهیت اشاره شد و در این آیه به عبودیت اشاره دارد و فرق‌شان در پرستش و بندگی می‌ باشد. اما نکتۀ مهم این است که پس از امر به نپرسیدن هر کسی یا هر چیزی به غیر از او، نیکی به والدین را امر فرمود؛ چنان که خالق اوست و اولین واسطه در پدید آمدن انسان، پدر و مادر می‌باشند.
کمترین حد نیکی، در گفتار است که باید با پرهیز از تندی و فریاد، ملایم، لطیف، خوشایند و بزرگوارانه باشد؛ به ویژه وقتی دوران پیری و ضعف آنها فرا می‌رسد.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرًا - بالهای تواضع خويش را در برابرشان از روی رحمت فرود آر،و بگو پروردگارا همانگونه كه آنها مرا در كوچكی تربيت كردند مشمول رحمتشان قرارده.(24)(ادامه دارد...)