راه پیدا نیست

راه پیدا نیست
مثل نگاه من که در غربت تو گم شده است
راه پیدا نیست ...
با تو قراری داشتم
از آینه ابهام این جاده که بگذرم
در تو تسبیح می شوم
در تو زنجیر
در تو فرات ...
مرزها را در خود شکسته ام 
و تو را ای ابتدائی ترین ماه
برای تکثیر می خواهم...
در امتداد تابلوهایی که تو را نوید می دهند
جاری می شوم
هزار بال چکاوک به نامت نذر می کنم
و روضه اشکم را در باغچه آینه می کارم ...
صدا که گذشت
دورتر از کاروان مرا می خوانند
گام بردارید پاهای من
از وقت پوسیده زمان ، فراتر می رویم
تاریخ را مرور می کنیم 
تا عصر عاشورا یک دل بیشتر نمانده است
تا عصر شکوفه زدن
اشک شدن
خدا شدن
تا آفتاب علقمه
تا انتهای گلوی اصغر
فرسخی ست تا روشن شدن ...
باید به خطابه بلند زینب برسیم 
من قراری گذاشته ام
فاصله ها را به شمشیر حبیب می سپارم 
و اسب زهیر جاده را برایم کوتاه می کند
خیمه زینب هنوز می سوزد
و کسی در باد
کسی در آتش ، فریاد می کشد ...
پاهای من رهایم نکنید
اینجا قتلگاه عشق است .

#محرم