ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻮﻓﺎﻥ

ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻮﻓﺎﻥ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻨﺪﺭ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺮﺷﻚ ﺳﺒﺰ ﺑﺮﮒ ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﮕﻞ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻧﻪ ﺑﻴﺪ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻧﻪ ﺑﺮﮒ ﺍﺯ ﺑﺮﮒ ﻣﯽ ﺟﻨﺒﻴﺪ
ﺷﻜﺎﻑ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺭﺍﻫﻲ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﯽ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺎﻩ ﻣﯽ ﺑﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻧﺴﻴﻤﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﻛﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺧﻮﺏ ﺍﯼ ﺧﻮﺑﯽ
ﺑﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻡ ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﺑﺎ ﺷﺎﺩﯼ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻢ ﺍﻱ ﮔﻴﺴﻮ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻏﺒﺎﺭ ﻳﺎﺩ
ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﯽ ﻳﺎ ﻣﻦ ؟
ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻴﻜﻨﯽ ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺮ ﻣﻬﺮ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻮﻓﺎﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻨﺪﺭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﮔﻞ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺁﻭﺍﺯﯼ
ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺭﻭﺷﻨﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻧﺴﻴﻤﯽ ﻛﺰ ﻓﺮﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ
ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﯼ ﺗﻨﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻦ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻝ ﺧﻮﻳﺶ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻢ
ﺗﻮ ﻣﯽ ﺁﻳﯽ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻍ ﺗﻨﺖ ﺻﺪ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﯽ ﭼﻴﻨﻢ