انسان هابه میزان "فرهنگشان" "عشق میورزند".

انسان هابه میزان "فرهنگشان" "عشق میورزند".
به میزان "حقارتشان" "توهین" میکنند.
و به میزان "کمبودهایشان" "آزارت میدهند".

هرچه "حقیرتر" باشند، بیشتر "توهین میکنند" تا حقارتشان را جبران کنند.
هر چه "فرهنگشان غنی تر باشد"، بیشتر به دیگران "عشق میدهند".

وهرچه "هویّتشان عمیق تر باشد"، "محترمانه تر رفتار میکنند".
به اندازه "درکشان" "میفهمند" و به اندازه "شعورشان" به باورها و حرف هایشان عمل میکند...