آنک به دل اسیرمش دردل و جان پذیرمش

آنک به دل اسیرمش دردل و جان پذیرمش

گر چه گذشت عمر من باز ز سر بگیرمش

دل بگداخت چون شکر بازفسرد چون جگر

باز روان شد از بصر تا به نظر بگیرمش
‌