ﺷﺎﮔﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﻀﺮﻉ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩ .ﺍﺳﺘﺎﺩش او ﺭ

ﺷﺎﮔﺮﺩﯼ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺗﻀﺮﻉ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺑﻮﺩ .ﺍﺳﺘﺎﺩش او ﺭﺍ ﺩﯾﺪ!
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﭘﺮﺳﯿﺪ: چرا ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ میﮐﻨﯽ؟
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﺍﯼ ﻃﻠﺐ ﺑﺨﺸﺶ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻢ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻟﻄﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ!
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ: ﺍﮔﺮ ﻣﺮﻏﯽ ﺭﺍ ﭘﺮﻭﺵ ﺩﻫﯽ، ﻫﺪﻑ ﺗﻮ ﭼﯿﺴﺖ؟
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﺗﺨﻢ ﺁﻥ ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ﺷﻮﻡ .
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ: ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﻣﺮﻍ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﮐﻨﺪ، ﺁﯾﺎ ﺍﺯ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺼﺮﻑ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪ؟
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﻧﻪ! ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﻫﺪﻑ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺍﺯ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺁﻥ ﻣﺮﻍ ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻢ!
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ: ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﻍ، ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﺨﻢ ﻃﻼ بگذارد ﭼﻪ؟ ﺁﯾﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺸﺖ؟
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﻧﻪ.ﺁﻥ ﺗﺨﻤﻬﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ!
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﮔﻔﺖ: ﭘﺲ ﺗﻮ ﻧﯿﺰﺑﺮﺍﯼ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭼﻨﯿﻦ ﺑﺎﺵ!
ﻫﻤﯿﺸﻪ تلاش ﮐﻦ، ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﺭﺯش ﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﺴﻢ، ﮔﻮﺷﺖ، ﭘﻮﺳﺖ ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﺖ؛ ﮔﺮﺩﯼ.ﺗﻼﺵ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، موجودات ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﮐﺎﺋﻨﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻔﯿﺪ ﻭ ﺑﺎﺍﺭﺯﺵ ﺷﻮﯼ ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻟﯿﺎﻗﺖ و توجه، ﻟﻄﻒ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ او ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﯼ.ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ!ﺍﻭ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺣﺮﮐﺖ، ﺭﺷﺪ، ﺗﻌﺎﻟﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮﺩ، ﻧﻪ ﺍﺑﺮﺍﺯدﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯽ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﺭﺍ...