اشعاری از این بنده حقیر نثار ارباب دو عالم حسین(ع)جانم

اشعاری از این بنده حقیر نثار ارباب دو عالم حسین(ع)جانم
این چه عشقیست که اینان، همه دیوانه شدن
مست و شیدا و غزل خوان و، همه واله شدن
این چه عشقیست که اشک،درقدح جام رهاست
این دل شوریده را مست ، از این دام رهاست
این چه عشقیست حسین جان،که همه ناله زنند
دست در دست هم و ، جان به این خانه زنند 
«یامولای من »
به امید آن روزی که همه دوستان به پا بوس آقامون مشرف بشن.
آمین. 
مارا هم از دعای خودتون بی نصیب نگذارید

#محرم
دیدگاه ها (۷)

⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛از عرش از میان حسینیه ی خدا آمد صدای ناله ی حی علی ...

نگاه گریه داری داشت زینبچه گام استواری داشت زینبچهل منزل حسی...

⚫️بعد از کربلا چه گذشت..(قسمت ۸)

سلام....هرچی منتظر شدم دیدم این خانم غزل یادی از شعر مورد عل...

سالار زينب (س) نگاه گریه داری داشت زینب چه گام استواری داش...

رسول چهارمحالی شاعر ازنایی

قبر خاکی شهید کمیل:'( :'( ........ دل نوشته ای برای آقا مصطف...

در بشارة المصطفی به سندش از عطیة بن سعد بن جناده کوفی جدلی7 ...

#فکرنو#شهدا#کربلابسم رب الشهدا و الصدیقین ..ماجرای کوله پشتی...

در رگ حادثه، خون موج زد، آیینه شکستشعله‌ور شد در و دیوار حرم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط