.

.
باران عزای کیست که دلها پر از غم است
نُه گنبد  سپهر  از  این  ماجرا  خَم  است
.
.باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
.
.باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
.
.این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
.
.گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است
.
.گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است
.
.در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
.
.جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است