بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت سوم : وجه فهم درونی قرآن ‌‌
به کجا می نگری؟! که را محکوم می کنی؟! جنگل موحش خود را اصلاح کن! هرکس قبل از آنکه خود را تزکیه کند به عیب دیگران بپردازد، مذموم است.
‌آخر چگونه می شود که من فرعون درونم را غرق نکرده باشم آنگاه به تفرعن دیگران بپردازم!
فزون طلبی و قارون صفتی را در وجودم خاک نکرده باشم آنگاه به مبارزه با استکبار بر آیم!
من این عدم تزکیه را برای خود یک بیماری میدانم. یک دوگانگی مخرب. و از این بیماری کشنده به خداوند بزرگ پناه می برم.
‌عدم تزکیه، بیماری بزرگ عصر ماست و جهان اسلام نیز از این بیماری بشدت در رنج و عذاب است.
‌اهل قرآن کسانی اند که در تطهیر وجود خویش کوشایند.
اهل قرآن - أهلُ اللهِ وَ خاصَّتُهُ - اهل قرآن، اهل خدايند و خاصّان درگاه او. (كنز العمّال - 2278)هستند.
اهل قرآن، اهل تزکیه و بدور ریختن اضافات اند. و می دانند جهان، زمانی روی آرامش و امنیت خواهد دید که فرد فرد انسانها نسبت به تزکیه و تطهیر وجودشان از ذهنیات و برداشت های مخرب اقدام کرده باشند. تا این اتفاق نیفتد، جهان حتی با إعمال قوانین شدید نیز روی خوش نخواهد دید. نمی شود. می بینی که نشده است.
‌از منظر من، سلوک قرآنی، از بین برندۀ اوصاف ذمیمه است. نجات دهندۀ سالک از ذهنِ تاریک اندیش است. از بین برندۀ نامهربانی ها و نامرادی هاست. خود خواهی ها و منیت هاست.
‌سلوک قرآنی، انسان نورانی تحویل می دهد. انسانی که میتواند همۀ مخلوقات خدا را دوست داشته باشد، عشق بورزد، و به بهترین نحو در خدمت شان قرار گیرد. سلوک قرآنی، آزادی و آزادسازی به ارمغان می آورد. رهایی از برداشتهای جاهلانه و حماقت آمیز را منجر می شود. جز این باشد، سلوک قرآنی نیست. اهل قرآن، همواره سلوکی قرآنی دارند. و هم اینانند که پیوسته مورد احترام زمین و آسمانند.(پایان)