زمینهء تاریخی در سالِ 862 زادروزی (میلادی)
زمینهء تاریخی در سالِ 862 زادروزی (میلادی)
Historical context (862 CE)
__________________________________________
در سال 862 ز. {زادروزی}(میلادی) ، «رادمان پورماهک» (یعقوب لیث صفار) (1) ، به فرمانروائیِ «بلوچستان و سیستانِ آزادشده» رسید ؛ و در همین سال ، به قلمرویِ «دین‌فرمائیِ (خلافتِ) عباسی» (2) در پدفرازِ (جنوبِ) «بلنددشتِ (فلاتِ) ایران» تاخت و رزمندگان و وابستگانِ این دین‌فرمائیِ (خلافتِ) را از این پهنه (منطقه) بیرون کرد (3) ، و در این سرزمینِ پهناور ، به پایتختیِ شهرِ «زرنج» (4) ، فرمانروائیِ (حکومتِ) ایرانیِ «صفاریان» (5) را برپا (تاسیس) کرد (1)(5) ؛ و از همینگاه (همین زمان) ، روندِ باززنده‌سازیِ (احیایِ) «زبانِ فارسی» و «هنرِ ایرانی» ، و همچنین «دانش ، و خردشناسی (فلسفه)» ، آغاز شد ؛ روندی که به پیدایشِ هنرمندان ، دانشمندان ، و خردشناسانی (فیلسوفانی) همچون «دقیقی» (6) ، «فردوسی» (7) و دیگر بزرگان ، انجامید.
آغازِ روندِ باززنده‌سازیِ (احیایِ) «زبانِ فارسی» ، اینگونه بود که پس از پیروزی‌هایِ درخشانِ «رادمان پورماهک» (یعقوب لیث صفار) ، چامه‌سرایان (شعرا) به عربی برای او چامه‌هائی (شعرهائی) را سرودند ؛ ولی (اما) «رادمان» که عربی نمی‌دانست ، فارسی نبودنِ این چامه‌ها (شعرها) را نکوهش کرد ؛ و پایابراین (بنابراین) دبیرِ دربارِ «رادمان» ، که «محمد ابنِ وصیفِ سجزی» (8) نام داشت ، برای نخستین بار پس از زورگیری (تسخیر) شدنِ «ایرانِ ساسانی» ، در سپاسگزاری از قهرمانی‌هائی «رادمان» ، ستایش‌چامه‌ای (قصیده‌ای) را به زبان پارسی ، سرود (8).
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Ya%27qub_ibn_al-Layth_al-Saffar
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Abbasid_Caliphate
(3) http://geacron.com/home-en/
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Zaranj
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Saffarid_dynasty
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Daqiqi
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Ferdowsi
(8) https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%81_%D8%B3%D8%AC%D8%B2%DB%8C
Historical context (862 CE)
__________________________________________
در سال 862 ز. {زادروزی}(میلادی) ، «رادمان پورماهک» (یعقوب لیث صفار) (1) ، به فرمانروائیِ «بلوچستان و سیستانِ آزادشده» رسید ؛ و در همین سال ، به قلمرویِ «دین‌فرمائیِ (خلافتِ) عباسی» (2) در پدفرازِ (جنوبِ) «بلنددشتِ (فلاتِ) ایران» تاخت و رزمندگان و وابستگانِ این دین‌فرمائیِ (خلافتِ) را از این پهنه (منطقه) بیرون کرد (3) ، و در این سرزمینِ پهناور ، به پایتختیِ شهرِ «زرنج» (4) ، فرمانروائیِ (حکومتِ) ایرانیِ «صفاریان» (5) را برپا (تاسیس) کرد (1)(5) ؛ و از همینگاه (همین زمان) ، روندِ باززنده‌سازیِ (احیایِ) «زبانِ فارسی» و «هنرِ ایرانی» ، و همچنین «دانش ، و خردشناسی (فلسفه)» ، آغاز شد ؛ روندی که به پیدایشِ هنرمندان ، دانشمندان ، و خردشناسانی (فیلسوفانی) همچون «دقیقی» (6) ، «فردوسی» (7) و دیگر بزرگان ، انجامید.
آغازِ روندِ باززنده‌سازیِ (احیایِ) «زبانِ فارسی» ، اینگونه بود که پس از پیروزی‌هایِ درخشانِ «رادمان پورماهک» (یعقوب لیث صفار) ، چامه‌سرایان (شعرا) به عربی برای او چامه‌هائی (شعرهائی) را سرودند ؛ ولی (اما) «رادمان» که عربی نمی‌دانست ، فارسی نبودنِ این چامه‌ها (شعرها) را نکوهش کرد ؛ و پایابراین (بنابراین) دبیرِ دربارِ «رادمان» ، که «محمد ابنِ وصیفِ سجزی» (8) نام داشت ، برای نخستین بار پس از زورگیری (تسخیر) شدنِ «ایرانِ ساسانی» ، در سپاسگزاری از قهرمانی‌هائی «رادمان» ، ستایش‌چامه‌ای (قصیده‌ای) را به زبان پارسی ، سرود (8).
(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Ya%27qub_ibn_al-Layth_al-Saffar
(2) https://en.wikipedia.org/wiki/Abbasid_Caliphate
(3) http://geacron.com/home-en/
(4) https://en.wikipedia.org/wiki/Zaranj
(5) https://en.wikipedia.org/wiki/Saffarid_dynasty
(6) https://en.wikipedia.org/wiki/Daqiqi
(7) https://en.wikipedia.org/wiki/Ferdowsi
(8) https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%81_%D8%B3%D8%AC%D8%B2%DB%8C
- ۱.۷k
- ۲۴ تیر ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
