ﺍﻱ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﻱَ ﻫﻤﻪ ﺧﻠﻖ ﺯ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺗﻮﻧِﻪ

ﺍﻱ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﻱَ ﻫﻤﻪ ﺧﻠﻖ ﺯ ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺗﻮﻧِﻪ
ﺁﺳﻤﻮﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﻛِﺮﺩﻩ ﻛﺮﺩﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺋﻲ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺶ ﻭ ﻧﮕﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻣِﻨِﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻫِﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﭘﺮﺗﻮ ﻳﻚ ﺟﻠﻮﻩ ﺩﻳﺪﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺍَ ﻓﺘﻮ ﻭ ﺋﻲ ﻫﻤﻪ ﻧﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﺍِﺗﺎﻭ ِﻩ ﺑﻪ ﺯَﻣﻴﻦ
ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺫﺭﻩ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺗﺎﺑﺶ ﺭﺧﺴﺎﺭ ِﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺋﻲ ﻫﻤﻪ ﺁﻭ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﻳﺎ ﭼﻮ ’ﻧﻮ ﻫﻲِِ ﻣﻮﺝ ﺍِﺯَﻧﻪ
ﭼﻜﻪ ﺍﻱ ﺍﺯﻛَﺮَﻡ ﺁﻭﺭﮔﻬﺮﺑﺎﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻋﺎﻗﻠﻮﻥ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻛﻨِﻦ ﻓﻜﺮ ﻭ ﺍِﺑﺎﻟِﻦ ﺑﻪ ’ ﺧﻮﺳﻮﻥ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻛِﺮﺩﻧِﻪ’ﭘﺎﻱ ، ﺟﻤﻠﻪ ﺯ ﺍﻓﻜﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻫﺮﻛﻪ ﺭَﻫﺪ ﺍﺯ ﭘﻲ ِﻣﻘﺼﻮﺭ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ
’ ﺍﻭ َﻧَﺮﻫﺪ ﻭ َ ﻧَﺮﺳﻴﺪﻩ ’ﻳﻮﺯ ِ ﺭﻓﺘﺎﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻫﺮﺣﻜﻴﻤﻲ ﻛﻪ ﺩﻭﺍ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻣﺮﻳﻀِﺲ ﺧﻮ، ﺍِﺑﻴﺪ
’ ﺍﻭ ﺩﻭﺍﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﻗﻴﻄﻲ ﻋﻄﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻓﺮﺩﻭﺳﻲ ﻭ ﺳﻌﺪﻱ ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻲ ’ﮔﻮﺩِﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﺳﻮﻥ ﺍِﺯ ﺍﺛﺮ ِ ﻃﺒﻊ ِ ’ﺩﺭَﺭﺑﺎﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﭘﻴﺮﺍِﺑﻮﻥ ﺧﻠﻖ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻝ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍِ ’ﻛﻨِﻦ
ﻏﻴﺮ ﺫﺍﺕ ﺗﻮ ﻛﻪ ﺍﻣﺴﺎﻝ ِ ﺗﻮ ﭼﻲ ﭘﺎﺭ ِ ﺗﻮﻧﻪ ِ
ﻋﺮﺵ ﻓﺮﺵ ﻛِﺮﺩﻱ ﻭ ﻗِﻴﻠﻮﻥ ِ ﻧِﻬﺎﺩﻱ ’ﮔﺮَِﻟﻮ
ﻫﺮ ﭼﻪ ’ﻭﺭﻣﻮﻥ ﺍِ ’ﻛﻨِﻦ ’ﭘﺎﻱ ﻫﻤﻪ ﺁﺯﺍﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺩﻳﻴِﻪ ﻛِﺮﺩﻣِﻪ ﻣﺨﺘﺎﺭ، ﺗﻮ ﻧﻪ ِ ﻭﺭ’ﺧﻮ ﻭ ﺑﺪ
ﻧﻴﻜﻨﻢ’ ﺯِﺕ ’ ﻣﻮ ﻗﺒﻮﻝ ’ ﻳﻮﺳﺮﻭ’ ﻳﻮﺩﺍﺭ ِ ﺗﻮﻧﻪ ِ
ﻫﺮ ﺷَﺮ ﻭ ﺷﻮﺭ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻣِﻨِﻪ ﻣﺨﻠﻮﻗﺖ ﺍِﺑﻮ
ﺍِﺯ َ ﻧﻴﻢ ﻳﺎ ﺍِ ’ ﻛﺸﻴﻢ ﭘﺎﻙ ﻫﻤﻪ ﺳﻮﻥ ﻛﺎﺭﺗﻮﻧﻪ
ﺧﺎﻥ ِ ﭼﻨﮕﻴﺰ ﻛﻪ ﺩﻧﻴﺎﻧﻪ ِ ﺳﺮ ﺍِﺯ ﺗﻪ ’ ﺭﻓﺘَﻲ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺪ ﻛِﺮﺩ ﺑِﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﻭﺍﺩﺍﺭ ِ ﺗﻮﻧﻪ ِ
ﺷﺎﻩ ﺗﻴﻤﻮﺭ ﻛﻪ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺑﻪ ﺧﻴﻦ ﺭﻳﺰﻱ ﺑﻴﺪ
ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺍﻱ ﺍِﺯ ﻣﺮﺩﻡ ِ ﺗﺎﺗﺎﺭ ﺗﻮﻧﻪ ِ
ﻳﻪ ﻧﻔﺮﻛِﻲ ﺍِﺗَﺮِﺱ ﺋﻲ ﻫﻤﻬﺂ ’ ﺩﻡ ﺑِﻜﺸِﻪ ؟ ﺍ ﻭ
ﻧَﻜﺸﺖ ، ﺩﺳﺖ ِﺗﻮﺑﻴﺪ ، ﻗﺪﺭﺕ ِ ﻗﻬﺎﺭ ِﺗﻮﻧﻪ ِ
ﻭَﻧﺪﻳﻪ ﺟﻨﮓ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺗَﭙِﺴﺘﻲ ﺗَﻪ ِ ﻋﺮﺵ ﻫﺮ
ﭼﻪ ’ ﻣﺮﺩِﻥ ﻣِﻨِﻪ ﺟﻨﮓ ﺧﻴﻦ ِ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻧﻴﮕﻮ ’ﻫﻢ ﻛﻪ ، ﺯِ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﺠﻢ ﻫﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﻴﺪ
ﻫﻤﻪ ﺩﻭﻧِﻦ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺑﻴﺪ ﭼﻮﻧﻜﻪ ’ﻫﻮﺷﺎﻫﻜﺎﺭ ﺗﻮﻧﻪ ِ
ﻫﺮ ﺭﺳﻮﻟﻲ ﺍِﻓِﺮِﺳﺘﻲ ﻭ ﻛﺘﺎﺑﻲ ﺩﺍﺭﻩ ﻳﺎ
’ ﻛﺮِﺕ ﻳﺎ’ ﻛﺮِﮔَﻮ ’ ﺕ ﻳﺎ ﻛﻪ ﺟﻠﻮﺩﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺁ’ ﺩﻣِﻪ ﮔﻮﻝ ﺍِﺯَﻧﻲ ﻭ ﺍِ ’ﻛﻮﻧﻴﺲ ’ ﻭﺭ ﻣِﻨِﻪ ﺑﺎﻍ
ﺍِ ﻧﻬﯽ ﺗﺮﺩ ﺑﺮﻳﺸِﺲ ﻛﻪ ﻳﻮ ﺩﻱ، ﻭﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺁﺑِﺮ’ ﻭﺳِﻪ ﺍِﺑَﺮﻱ ﺳﻲ ﺩﻭ ﺳﻪ ﻛَﭗ ﮔَﻨﺪﻡ ﻭ ﺟﻮ
ﺳﻲ ﭼﻪ ﮔﻨﺪﻡ ﻧﺨﻮﺭِﻩ ﭘَﺲ’ ﻳﻮﭼﻪ ﺳﺮﻛﺎﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻫﻮﻛﻪ ﺷﻴﻄﻮﻧِﻪ ﻭ ﺋﻲ ﮔﻮﻝِ ﺑﻪ ﺁ ’ ﺩﻡ ﺯِﻳﺪِﻩ
ﮔﻮﺵ ﻭ ’ ﻧﻔﺘِﺲ ﺑﻜَﻨَﻲ ﺧﻮﺱ’ ﺩﺯَ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺑﺎﻏِﺘِﻪ ’ ﺭﻓﺖ ﺑﻪ َ ﻳﻪ ﺷَﻮ ﻭ ’ﮔﺮ’ﻫﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﮕِﺖ
ﻣﻴﻞ ِ ’ ﺧﺖ ﺑﻴﺪ ﻛﻪ ﺑَﺮِﻩ َﺍﺭﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
’ ﮔﺪﻳﻪ ِ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺯِ ’ ﻟﺮ ﺍِ’ ﺧﻮﻡ ’ ﻣﻮ ﺣِﺴﺎﻭ
ﺗﻮ ﭼﻪ ﺩﺍﺩﻳﺲ؟ ’ﻫﻮ ﭼﻪ ﺩﺍﺭﻩ؟ ﭼﻪ ﺑﺪﻫﻜﺎﺭ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
’ ﻛﺮ َ ﻳﺎﺭﻭﻧﻪ ِ ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ’ﺳﻮﺍﺭﻱ ﺩﺍﺩﻱ
ﻣﻨﻜﺮ ﺑﻴﺪِﻧِﺘﻪ ، ’ ﻟﺮﻛﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺣﻖ ﺗﻮ ﺩﺍﺭﻱ ﺑﻜﻨﻲ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺑِﺨﻮﻳﻲ
ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺑﻴﺪ ﻭ ﻧَﺒﻴﺪ ﺯِﻧﺪﻩ ﺯِ ﭘِﻨﺪﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﻫﺮ ﺑﻨﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺴﺎﺯِﻥ ﻫﻤﻪ ﻭﻳﺮﻭﻥ ﺍِﺑﻮﻫﻪ
ﻏﻴﺮ ﭘﺎﻳﻨﺪﻩ ﻓﻘﻂ ﮔﻨﺒﺪ ﺩﻭﺍﺭ ِ ﺗﻮ ﻧﻪ ِ
ﺍﻓﺴﺮﺋﻲ ﻓﺨﺮ ﺑَﺴِﻪ ﺳﻲ ﺗﻮﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﺍِﺯ ﻣﺮﮔﺖ
ﺍﺳﻢ ’ ﻟﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﺑﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﺯ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺗﻮﻧﻪ

افسر بختیاری