ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻱ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﻱ ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻱ ﻛﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﻱ ﻛﻪ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﺖ ﻫﻤﻨﻮﺍ ﺷﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺷﻌﺮﺕ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺍﺳﻤﺖ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﺪﻡ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩ ﺻﺪﺍﻳﺖ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻳﻢ ﻫﻤﻨﻮﺍ ﺑﻮﺩ ﺗﻮ ﺷﻌﺮ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪﻱ ﻭ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺯ ﻫﺮ ﺑﻴﺘﺶ ﻏﺰﻝ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺳﺮﻭﺩﻡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻏﻢ ﻫﺎﻱ ﺩﻝ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﺗﻮ ﻏﻢ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺪ ﻧﺎﺯ ﻭ ﻛﺮﺷﻤﻪ ﻣﻲ ﺧﺮﻳﺪﻱ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻱ ﻫﻤﺪﻡ ﺷﺒﻬﺎﻱ ﺗﺎﺭﻡ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻱ ﺁﻥ ﺭﻓﻴﻖ ﭘﺎﻙ ﺑﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﻳﺎﻡ ﺍﺯ ﻋﻘﻠﻢ ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﻳﻚ ﻧﺪﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﺩ ﭘﻴﺎﻡ ﺩﻭﺭﻱ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺩﻟﻢ ﺍﻣﺎ ﺑﺴﺎﻥ ﺁﻫﻮﻱ ﺩﺷﺖ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻝ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺸﺖ ﻳﻜﻲ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻭ ﺭﻓﺎﻗﺖ ﺭﺍ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ ﻳﻜﻲ ﺍﻣﺎ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻧﻨﮓ ﻭ ﻋﺎﺭﻱ ﺑﻴﻢ ﻣﻲ ﺩﺍﺩ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﻲ ﺩﺍﺩ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﻝ ﺩﻝ ﺭﺍ ﮔﺰﻳﺪﻡ ﻫﻤﻪ ﻧﻨﮓ ﻭ ﻛﻨﺎﻳﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﺧﺮﻳﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﻭ ﻳﻜﺪﻝ ﺑﺎ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺷﺪﻡ ﻫﻤﺮﺍﺯ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﺯ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻗﻔﺲ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﺮﺩﻡ ﺑﺴﺎﻥ ﻳﻚ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﻳﺖ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻛﺮﺩﻡ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺁﺷﻴﺎﻥ ﺩﺍﺩﻱ ﺗﻮ ﺍﻱ ﻋﺸﻖ ﭘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺩﺍﺩﻱ ﺗﻮ ﺍﻱ ﻋﺸﻖ ﺑﻘﺪﺭﻱ ﺣﺮﻓﺎﻱ ﺗﻮ ﺛﻤﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﺑﻘﺪﺭﻱ ﺁﻥ ﻛﻼﻣﺖ ﺩﻟﻨﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﻭﮔﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺷﻨﻴﺪﻡ ﺷﺎﺩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭﮔﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺑﻲ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻡ ﺯﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭﻡ ﺑﺠﺰ ﺗﻮ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻲ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻩ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ..
- ۴.۶k
- ۱۴ اسفند ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط