سوتِ قطار؛ غسل زیارت؛ دم اذان

سوتِ قطار؛ غسل زیارت؛ دم اذان
چشمی که باز خیره شده سوی آسمان

یا ایها لغریب منم آن مسافرِ:
دلتنگ و بی قرار؛ پر از دردِ بی نشان

باب الجواد، بارش باران، اذان صبح
نقاره خانه، صحن گهرشاد، سایـه بان

آری منم، شکسته پر و بال آمدم
سلطان کبریای کَـرَم٬ غوث الامان

محتاج یک نگاه، گرفتار، بی کسم
مگذار تا که رو بزنم پیش این و آن

پر پر زده دلم به هوای زیارتت
آقا قسم به آن دلِ تنگِ جوادتان

از این جهان سرد پر از دود بی بها
مشهد برای من، همه اش مال دیگران

دیشب دوباره بوی حرم را شنیده ام
«آقا دلم عجیب گرفته برایتان»