قسمت قبلی: https://wisgoon.com/pin/59622716/

ادامه متن:
در طول جنگ داخلی اسپانیا، فرانکو مدام از سوی قدرت‌های فاشیستی یا حامی فاشیسم مانند 🇩🇪#آلمان ، 🇮🇹#ایتالیا ، 🇮🇷#ایران ، 🇵🇹#پرتغال و... حمایت می‌شد.
رضاشاه پهلوی، به‌خاطر روابط گسترده با آلمان و گرایش به فاشیسم و نازیسم، غیرمستقیم از حزب ناسیونالیست اسپانیا حمایت می‌کرد.
ولی در طول جنگ جهانی دوم، اسپانیا به نیروهای محور (پشتیبانانش در جنگ داخلی، ایتالیا و آلمان) نپیوست. با این وجود، اسپانیا در بیشتر دوران جنگ ضمن حفظ بی‌طرفی خود، به راه‌های مختلفی از آن‌ها حمایت کرد. به همین دلیل، اسپانیا پس از جنگ جهانی دوم برای تقریباً یک دهه توسط بسیاری از کشورهای دیگر منزوی شد، در حالی که اقتصاد خودبسنده این کشور که هنوز در تلاش برای بهبودی از جنگ داخلی بود، از افسردگی مزمن رنج می‌برد. قانون جانشینی ۱۹۴۷، اسپانیا را دوباره به یک پادشاهی قانونی تبدیل کرد، اما فرانکو را به عنوان رئیس دولت مادام‌العمر تعریف کرده بود که قدرت انتخاب شاه برای سلطنت در اسپانیا و جانشین وی را داشت.
اصلاحات در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد و اسپانیا خودبسندگی را رها کرد و قدرت حزب فالانژ را که خواستار انزواطلبی بود، به گروه جدیدی از اقتصاددانان (مشهور به تکنوکرات‌ها) داد. این امر منجر به رشد گسترده اقتصادی این کشور معروف به «معجزه اسپانیا» شد، که تا اواسط دهه ۱۹۷۰ ادامه و در جهان پس از ژاپن رتبه دوم را داشت. در طی دهه ۱۹۵۰ حکومت نیز از یک رژیم توتالیتر و سرکوب‌گر شدید به یک رژیم استبدادی با تکثرگرایی محدود تغییر ماهیت یافت. در نتیجه این اصلاحات، اسپانیا در سال ۱۹۵۵ مجاز به پیوستن به سازمان ملل متحد شد. در دوران جنگ سرد فرانکو یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ضد کمونیستی اروپا بود و قدرت‌های غربی، به ویژه ایالات متحده به وی کمک می‌کردند. فرانکو در سال ۱۹۷۵ در ۸۲ سالگی درگذشت. وی پیش از مرگ سلطنت را بازسازی کرد و جانشین خود را پادشاه خوان کارلوس اول قرار داد، که انتقال اسپانیا به دموکراسی را رهبری کند.
#afhu