ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻻﺕ ﺧﻮﺩﻡ، ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ !

ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻻﺕ ﺧﻮﺩﻡ، ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ !
ﻣﯽ ﺭﺳﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ، ﺍﺯ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ !
ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ ﺭﻭﺑﺮﻭﯾﺖ، ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺩﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﭼﺎﯼ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﯼ ﺑﺮﺍﯾﻢ، ﺗﻮﯼ ﻓﻨﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ !
ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ ﻭ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﮐﻪ "ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ؟ ! ؟ "
ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ ﮐﻪ" ﺧﯿﻠﯽ" ....!ﮔﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﯾﺖ، ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎ ﮔﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ
ﯾﺎﺱ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻡ، ﺗﻮﯼ ﮔﻠﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ... !
ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺩﻭﺯﻡ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺖ، ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺁﯾﺎ ﮐﻤﯽ
ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﮕﯿﺮﯼ، ﺑﯿﻦ ﺩﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ؟ ! ؟ ....
ﻭﻗﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ ﻧﺮﻭ ...
ﭘﺸﺖ ﭘﺎﯾﺖ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻡ، ﺩﺭ ﺍﯾﻮﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ ... !
ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﺕ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ...
ﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ، ﺑﺎ ﯾﺎﺩ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ !...
ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﺩﯾﮕﺮ ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﻭﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ، ﮐﺎﺭ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ .!