تو را با صاحب زمان صدا میزنیم اما باورمان آن است که یتیم

تو را با صاحب زمان صدا میزنیم اما باورمان آن است که یتیم زمانه ایم !
تو را گل خوشبوی نرگس می نامیم اما دریغ که چشم و گوش و دل مان حتی برای ثانیه ای عطر حضورت را احساس نکرده است!
تو را...فقط با نام هایت میشناسیم!!!
ای تنها پناه لحظه های تنهایی و بی پناهی مان!
ما را ببخش که هراز گاهی که درمانده می شویم و تو را وسیله قرار می دهیم برای استجابت دعاهایمان
نهایت منتظر بودن مان در این خلاصه میشود که دعا می کنیم :
"ولا تنسا ذکره و انتظاره و الایمان به وقوه الیقین فی ظهوره و الدعا له و الصلوه علیه"
می بینی آقایم؟
حتی برای به یاد داشتنت هم باید دعا کنیم، باید دعا کنیم تا به تو ایمان بیاوریم!!
شرمنده ایم که باید بگوییم :
تو را گم کرده ایم !
و البته تنها افتخارمان همین است که گمشده ی کوی یوسف زهرایی!این بار یوسفی گم نگشته پس برایمان دعا کن تا برای فرج خودمان دعا کنیم!
تا بدانیم بر سر سفره ای که مدتهاست ریزه خوار انیم هنوز صاحب خانه نیامده است !
تا بفهمیم از بی گناهی ما نیست که بلایی نمی اید .گناه ما این است که "و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم"رافراموش کرده ایم.
مولای من!
دعا کن تو را با وجود تمام بد عهدی هایمان صدا بزنیم و مقیم کوی انتظارت شویم که تو بر ما از خودمان مشتاق تری!
آرزو نمی کنم که بیایی ، آرزو می کنم وقتی آمدی چشمانم شرمسار نگاهت نباشد ،
چون همه می دانند که می آیی
اگر منتظر ظهور عزیز فاطمه (س) هستید ، دعای فرج رو بخونین