✍ № C〇py...

✍ № C〇py...
بخونید هذیان نوشته های لعنتیمو لایک نمیحام نگه دارید واسه دوستا و رفیقاتون...
ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ شبها ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﺯ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﭼﻨﺪﺵ ﺁﻭﺭ ﻭ
ﻧﮑﺒﺘﯽ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ . ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻧﻘﺪﺭ خوﺏ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻟﻤﺲ ﺷﺎﻥ ﮐﻨﻢ .
ﺍﺻﻼ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﺎﺷﻢ .
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ شبﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺑﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺩﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﺩﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺳﻢ ﻣﺴﺘﻌﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺍمشب ﭘﺮ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﻢ . ﺍمشب
ﭘﺎﺭﺍﺩﻭﮐﺲ ﺗﺮﯾﻦ ِ ﺁﺩﻡ ِ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻢ .
ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻦ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍمشب ﯾﮏ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﯼ ﺭﻭﺷﻨﻢ . ﯾﮏ ﭘﺎﺭﺍﺩﻭﮐﺲ ِ ﻧﮑﺒﺘﯽ ِ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ .
ﺩﻟﻢ ﺑﺎﻝ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺩﯾﺪﻥ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ. ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻧﻤﯽ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ .
ﺩﻟﻢ ﯾﮏ ﻃﻌﻢ ﮔﺲ ﮐﻼﻓﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺭﻭﯼ ﺯﺑﺎﻧﻢ ﺟﺎﺭﯼ ﺑﺎشد...
امشب ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﻫﯿﭻ ﺑﻌﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﻓﺎﯾﻞ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﺗﻮ ﺑﮕﺮﺩﻡ ﻭ ﯾﮏ ﻧﺴﺨﻪ آهنگ شاد ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺧﻮﺏ ﮐﻪ ﮔﻮﺵ ﮐﺮﺩﻡ، ﺑﺮﻭﻡ ﺭﻭﺑﺮﻭﯼ ﺁﯾﻨﻪ
ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ . ﯾﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﮏ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺑﯿﻔﺘﻢ ﻭ ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﻩ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﺵ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﻡ .
ﺳﻘﻮﻁ ﺁﺯﺍﺩ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻫﻢ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ .
ﺍﻣﺎ ﺟﺰ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﻪ ﺍمشب ﯾﮏ ﺣﺲ ﺧﻮﺏ ِ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺩﺍﺭﻡ .ﺣﺲ ﺑﺎﺩﺑﺎﺩﮐﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻻﯼ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺗﻨﯿﺪﻩ ﯼ
ﺑﺎحوﺑﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﺳﯿﺎﺭﻩ ﯼ ﺩﻭﺭ ﺟﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺲ ﮐﻼﻏﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺲ ﺧﯿﺲ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ !
ﺍﺻﻼ ﺩﺭﻭﻍ ﭼﺮﺍ؟ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ، ﺩﻟﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﺩﻟﻢ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﺠﯿﺐ
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺳﻘﻒ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺳﻮﺭﺍﺥ ﺷﻮﺩ ﻭ ﯾﮏ ﺳﯿﺐ ﺳﺮﺥ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺧﻮﺷﻪ ﮔﻨﺪﻡ
ﺑﯿﻔﺘﺪ ﺗﻮﯼ ﺩﺳﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﻦ . ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺗﺒﻌﯿﺪﮔﺎﻩ ﺑﻌﺪﯼ ﮐﺠﺎﺳﺖ . ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ
ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﻭ ﮐﻮﻟﻪ ﻭ ﺩﻭﺭﺑﯿﻨﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺗﺎ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﻢ ﺁﻥ ﮐﺠﺎﯼ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﺭﺍﻩ ﺑﺒﺮﻡ .
ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺳﺮ ﻫﺮ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﯼ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﺑﺮﻓﯽ ﺑﺎ ﺷﺎﻝ ﮔﺮﺩﻥ ﺳﺒﺰ ﺑﺴﺎﺯﻡ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺷﺎﻥ ﯾﮏ ﺳﯿﺐ ﺳﺮﺥ ﺑﺪﻫﻢ .
ﺩﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻧﻔﻠﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﯾﮏ ﺳﻮﺳﮏ ﺑﯽ ﺭﯾﺨﺖ، ﯾﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﺭﻣﻮﻟﮏ ِ ﺑﺰﺭﮒ ِ ﺑﺪﻗﻮﺍﺭﻩ،
ﺑﺮﻭﻡ ﯾﮏ شیر بزرگ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺑﺨﺮﻡ . ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺋﺎ ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ بزرگ نمیترسم
ﺭﺍﺳتی شیر ﺭﺍ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﺮﻭﺵ؟