چه کسی میداند؟؟؟

چه کسی میداند؟؟؟
که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهایی؟
چه کسی می داند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟
پیله ات را بگشا،
تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایی! ازصدای گذرآب چنان فهمیدم: تندتر ازآب روان، عمرگران میگذرد.
زندگی رانفسی، ارزش غم خوردن نیست! آرزویم این است آنقدرسیربخندی که ندانی غم چیست...